

D1833

པཎྜི་ཏ་བི་བྷཱུ་ཏི་ཙནྡྲས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་གྲུབ་ཀྱིས། དཔའ་བོའི་ལོ་མགོ་ཅན་གྱི་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅུ་དགུ་ལ་རྒྱ་དཔེ་ལ་བལྟས་ནས། དཔལ་རི་ཕུག་གི་དབེན་གནས་སུ་བསྒྱུར་བའོ།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པཉྩ་ཀྲ་མ་ཨརྠ་བྷཱ་ཀར་ཎ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རིམ་པ་ལྔའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གསུང་གི་མངའ་བདག་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

我来为您翻译这段藏文：
班智达毗布帝月所作圆满。释迦比丘仁钦珠，于英雄年首月十九日，参照梵文原本，于吉祥日普古寂静处译出。
梵文名为：Pañcakrama Arthabhakaraṇa Nāma
藏文名为：次第五义显明论
顶礼菩萨摩诃萨、语自在尊者文殊智慧菩萨。
注：
这是一部佛教论著的译跋和开头部分
"英雄年首月"指藏历年中的第一个月
"日普古"是一处寺院或修行处的名称
文中提到的仁钦珠（Rinchen Grub）是译者的名字
这是直译版本，保持了原文的格式和内容完整性。如果您需要更详细的解释或者对某些专有名词的说明，我很乐意为您进一步解释。

 །དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་གྱིས་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡི། །རྒྱུད་རྒྱལ་གསང་བ འདུས་དང་རྣལ་འབྱོར་འོ་མའི་རྒྱུད་འདྲ་ལས།།མར་གྱི་སྙིང་པོ་ལེགས་ཕྱུང་ངེས་པར་བཟུང་བ་ལྔ། །འཕགས་པ་ཀླུ་ཡི་དགོངས་བཞིན་བློ་དམན་དོན་དུ་བཤད་པར་བྱ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདིར་རིང་གནས་བྱ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀླུས། །ལེགས་དང་བདེ་བའི་དོན་ཐོབ་གཞན་གྱི་དགོངས་པ་ ཤེས།།བྷེ་ཏའི་ཡུལ་ནས་ལེགས་བྱུང་དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་ཏེ། །དེ་མིང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་དེ་ཡི་དགོངས་པ་ཤེས། །ལེགས་དོན་མི་མཐུན་ཀུན་འཇོམས་ལེགས་པའི་དོན་སྟེར་བ། །དཔལ་འགྲོ་གླིང་གི་དགེ་སློང་ཤཱཀྱའི་བཤེས་གཉེན་ལ། །དངོས་དང་ཡིད་ཀྱིས་རིན་ཆེན་བདུན་གྱིས་ མཉེས་པར་བྱས།།དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་གསང་དོན་མ་རྨོངས་བློ་ལ་སྣང་། །ཡུན་རིང་སྤྱོད་པ་དུས་དང་བྱ་བ་བསམ་པའི་དབང་། །རྣམ་དགུས་ལེགས་བརྒྱན་ཡང་དག་ལྟ་བ་རབ་རྫོགས་ཤིང་། །ལེགས་བསྒྲུབས་དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་འོད་ཟེར་ཕོག་།ཐུགས་རྗེའི་སྟོབས་ཅན་ ཉི་མའི་འོད་འདྲས་སེམས་ཅན་དོན་ལ་གཟིགས།།ཉོན་མོངས་ཐ་བ་རློག་པའི་ཡེ་ཤེས་རལ་གྲི་ཡིས། །ལེགས་པར་བཅད་པ་དེའི་དོན་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ཇི་བཞིན་དགྲོལ། །ཀུ་ཤའི་གྲོང་ཁྱེར་དག་ན་ལེགས་བཞུགས་པའི། །དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བས། །རིམ་ གཉིས་བསླབ་གཞི་དང་བཅས་དབྱེ་བ་བཤད།།དེས་བྱས་བྱས་པ་མེད་མཐོང་སེམས་ཅན་རྣམས། །གསང་བ་དེ་ཉིད་དོན་ལ་རྨོངས་པར་གྱུར། །མུན་འདྲའི་སྒྲོན་མ་བྱ་ཕྱིར་བདག་གིས་དགའ་བ་སྐྱེས། །སེམས་ཅན་གང་དག་རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་དོན་ལ་རྨོངས་།འདོད་རྒྱལ་ ཞགས་པས་ཟིན་ཅིང་གཞུང་གཞན་དང་།།དེ་ཡི་ནུས་པ་མ་མཐོང་བསྐལ་དང་འདྲ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་དོན་འདི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །གསང་སྔགས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཡིས། །བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི། །ཚོགས་དང་སློབ་མའི་དབང་དུ་གསུངས། །བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་ཡིས། ། རགས་པའི་རྟོག་པ་རབ་སྤངས་ནས། །ཕྱིས་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཡིས། །ཕྲ་བའི་རྟོག་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད། །སྔགས་དང་སེམས་དང་སྒྱུ་མ་དང་། །རྣམ་དག་དང་ནི་གཉིས་སུ་མེད། །ཏིང་འཛིན་འདི་ལ་རང་གནས་ན། །ཞི་བ་མཆོག་ལ་རེག་པར་འགྱུར། །གྲངས་ནི་ས་དང་མཉམ་པ་དང་། ། དངོས་ཀྱི་དབང་དུ་གོ་རིམས་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་རགས་དང་སྤངས་པ་དང་། །ཁྱབ་དང་མཐོ་དམན་ས་ཡི་དབང་། །བསམ་གཏན་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྟག་ཏུ་དོན་འདི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །སྒོམ་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་སྣོད་ཅན་དང་། །

我来为您翻译这段藏文：
吉祥大金刚持善妙宣说，
密续之王密集与瑜伽乳续中，
精华善取五种决定义，
依圣龙树意趣为钝根者而说。
为使世间界长住故，菩提龙
善得安乐义理知他意，
从贝达国善出具吉祥比丘，
其名龙树者，了知彼意趣。
善义摧灭诸违品，赐予善妙义，
吉祥卓玲比丘释迦友，
以实及意七宝作供养，
以彼力故密义明现无迷智。
长时行持时分及所作意愿力，
九种善严真实见圆满，
善修彼力蒙圣光照耀，
大悲力具如日光照见众生利。
烦恼垢浊智慧剑，
善断彼义如圣意而解，
住于俱舍城中善安住，
比丘法慧智者。
二次第及学处分别说，
见彼所作无作众生等，
于密谛义生迷惑，
如暗灯明为作故我生欢喜。
众生恒时于谛义迷惑，
欲王索缚及余论，
未见彼力如劫远，
诸佛为彼说此谛义。
以密咒身等，
生圆二次第，
为资粮弟子宣说。
由生起次第，
断除粗分别已，
后由圆满次第，
净治细分别。
咒心及幻化，
清净及无二，
若住此等定，
当触最寂静。
数同地数量，
实义次第者，
因果粗断除，
遍及上下地。
修习禅定瑜伽者，
常应知此义，
修行瑜伽具法器。
这是完整的直译，保持了原文的诗歌对仗形式。这段文本主要讲述了密续修行的次第及其意义，以及对龙树等祖师的赞颂。

སྒོམ་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་སྣོད་ཅན་དང་། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡིས་བསམས་པ་དང་། །བསྒོམ་པའི་ཐབས་དང གོམས་པའི་རྟགས།།དགོས་པ་སྐྱོན་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྣོད་ཅན་ནི། །ལྟ་བ་དང་ནི་སྤྱོད་པ་དང་། །དབང་ཐོབ་དམ་ཚིག་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས། །ཐབས་ནི་སེམས་བཟུང་འབྲས་སྐྱེ་བའི། །བསམ་གཏན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས། །རྟགས་ ནི་སྨིག་རྒྱུ་དུ་བ་དང་།།སྲིན་བུའི་མེ་དང་མར་མེ་དང་། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་འབྱུང་བ་དང་། །གཞན་ཡང་འཕར་དང་ལྡེག་སོགས་དང་། །མེ་འབར་ཆུ་འབྱུང་ལ་སོགས་པའོ། །བསྒོམས་པའི་དགོས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །རགས་དང་ཕྲ་བའི་རྟོག་པ་སྤངས། །དངོས་གྲུབ་ཀུན་འབྲེལ་ངན་ སོང་གི།།གནས་ཀུན་བཅོམ་མོ་ཞིང་དུ་སྐྱེ། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ལུང་སྟོན་འབྱུང་། །བདག་དང་གཞན་ལ་སོགས་ལ་ཕན། །ཕྱོགས་མཚམས་ཀུན་དུ་སྙན་པར་གྲགས། །དེ་ལ་སོགས་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །སྐྱོན་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། །བསྒོམ་བྱ་ སྒོམ་བྱེད་བསྒོམ་པའི་ཐབས།།དགོས་པ་སྐྱོན་དང་བཅས་པར་འདོད། །བསྒོམ་བྱ་ཏིང་འཛིན་དམིགས་པ་སྟེ། །འོད་དང་འོད་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་། །སྐུ་དང་བ་ཐག་ཐིག་ལེ་དང་། །ཉི་ཟླ་རྡོ་རྗེ་པདྨ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་ཡུལ་དུ་བྱེད་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་མོ་མཛེས་ལྡན་ཞལ་སྔ་ནས། །རྟེན་ གྱི་གང་ཟག་དེ་མཚན་ཉིད།།དམིགས་དང་སྙོམས་འཇུག་འབྲས་བུ་སྐྱེ། །སྤྱོད་ལམ་དུས་དང་རྟགས་སུ་འདོད། །འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུའི་ཞལ་སྔ་ནས། །བསྒོམ་པ་དང་ནི་སེམས་ཉམས་དང་། །བདུད་བརྟག་པ་དང་སྤོང་བ་དང་། །ས་ཐོ་བ་ཡི་རིམ་པའོ། །དེ་ལྟའི་མན་ངག་ ཇི་སྙེད་ཅིག་།རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པས་གསུངས། །བདག་གིས་དཀའ་འགྲེལ་གཞན་དག་ཏུ། །དོན་འདི་ལེགས་བྱེད་སྣོད་མ་ཡིན། །འཆད་པས་ཉན་པར་འདོད་པ་ལ། །བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ནུས་དང་འགྲོ་བའི་དབང་དུ་གསུངས། །ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མའི་ཞལ་སྔ ནས།།བསྒྲུབ་དང་དེ་དོན་བཤད་པ་བཞི། །འདི་ཡི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གང་། །དགོས་དང་འབྲེལ་བ་ཇི་ལྟ་བུ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ཇི་ལྟ་བུ། །དེ་དྲིས་ལན་དུ་འདི་སྐད་བརྗོད། །རྒྱུ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན། །དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་གཉིས་ཏེ་ལམ་འབྲས་བཅས། ། ལམ་ནི་བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པ་སྟེ། །མཐར་ཕྱིན་ཟུང་འཇུག་འབྲས་བུའོ། །དགོས་པ་ཤེས་རབ་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །རྟོགས་དང་བསྒོམ་པས་དགོས་གྲུབ་པའོ།

修行瑜伽具法器，
瑜伽彼之所思维，
修习方便及修习相，
所需及其过患等。
其中瑜伽具法器，
即是见解及行为，
获得灌顶具誓戒。
思维所缘利他事。
方便即是摄心生果，
禅定宣说有二种。
诸相如幻烟雾等，
萤火及与灯光明。
如虚空中所生起，
复有跃动摇晃等，
火燃水涌等诸相。
修习所需如是者：
断除粗细诸分别，
成就相连恶趣之，
一切处所转成刹，
恒时佛陀授记生。
利益自他等众生，
十方皆闻善名声，
如是等事不可思，
过患即是彼相违。
金刚手尊面前言：
所修能修修方便，
所需及其过患等。
所修即是三摩地，
所缘光明及色彩，
身像气脉明点等，
日月金刚莲花等，
为作瑜伽境界故。
天女妙相面前言：
所依补特伽罗相，
所缘等持及果生，
行为时分及征相。
文殊童子面前言：
修习及与心体验，
魔障观察与断除，
地位高低之次第。
如是教授有几许，
金刚持等诸尊说，
我于难释其他中，
此义善作非法器。
说法于彼欲闻者，
宣说分为二种类，
依于能力众生说。
天女度母面前言：
修持及其义说四，
此中所说为何事，
所需相属如何等，
所需之需如何等。
彼问答中如是说：
因及所修即是事，
义为所说之内容，
其中分二道果俱。
道即生起圆满分，
究竟双运为果也，
所需三慧为方便，
证悟修习成所需。
这是完整的直译，保持了原文的诗歌对仗形式。这段文本主要阐述了修行的方法、次第、特征以及所需条件等内容。

 །ཐབས་དང་ཐང་ས་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ། །ས་བོན་མྱུ་གུ་ཇི་བཞིན་དུ། །འགྱུར་བ་གང་ཡིན་འབྲེལ་བ་སྟེ། །དེ་ལ་རག ལས་དེ་ཕྱིར་རོ།།དགོས་པའི་དགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ། །རྟོགས་ནས་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་། །མཐར་ཕྱིན་ས་ལ་དོན་བྱེད་པའོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་སྒྲོལ་མས་བཤད། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཡིན། །གྲུབ་པའི་བློ་གྲོས་ཞལ་སྔ་ནས། །མཉམ་གཞག་དེ་ཉིད་ཏིང་འཛིན་དང་། །དེ་ཡི་ གྲོགས་སུ་བཅས་པའོ།།མཉམ་གཞག་ཏིང་འཛིན་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །བསྐྱེད་པ་དང་ནི་རྫོགས་པའོ། །དང་པོ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། །སྐྱེ་གནས་བཞི་དང་ལེགས་མཐུན་པར། །དེ་བསྟན་གོང་མ་འོག་མ་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བ་མེད་དང་ འགག་པ་མེད།།གང་དུ་མ་གྲུབ་ཤེས་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ། །ཡང་དག་ངང་དུ་ཅི་ཡང་མེད། །དེ་ཐོབ་ཉེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །གང་ཡིན་དེ་ལ་དེ་སྐད་དོ། །གྲོགས་ནི་སྔགས་པའི་རྒྱན་ཉིད་དོ། །གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ གྲོགས་དང་བཅས་པ་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དང་པོར་དེ་རྩོམ་པ་ལ་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་པའོ།།གང་གི་ཕྱིར་རང་དད་པའི་ཕྱིར་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་རྩོམ་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། །མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ ཏེ།དེ་ལ་དང་པོར་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཕྱུང་བ་དེ་ནི་མགོན་པོ་སྟེ། གང་ལ་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ བསྡུས་པའི་སྐུ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།།སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དཔལ་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ ལྡན་གྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་གང་མཚོན་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ཉིད་ནི་བདེ་ཆེན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་མི་བདེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ཏེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་བཞུགས་པ་དེའི་ཕྱིར་བདེ་བའོ། །བདེ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་འདི་ནི་བདེ་ཆེན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དང་ ལྡན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་སྦྱར་རོ།།དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བ་དང་། ཚོགས་བསགས་པ་སྟེ་བར་ཆད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ།

方便与田地所生法，
如同种子与苗芽，
所生变化为相属，
依彼故此为所需。
所需之需即所谓，
证已为他作开示，
究竟地中作利益，
是故度母如是说。
诸佛如来之誓戒，
成就智慧面前言，
等持彼性三摩地，
及其所有诸助伴。
等持三昧有二种，
生起次第与圆满。
首先薄伽梵金刚，
善应四生之处所。
彼说上下诸法性，
一切诸法悉清净，
无生亦复无灭尽，
于何不成即为智。
如是观察所有法，
真实体性皆无有，
为得彼果近因者，
即是如此所宣说。
助伴即是咒师严，
一切密咒二次第及诸助伴，阿阇黎为令初始无障碍故示现顶礼。
由于自信故欲作礼敬诸天，因此说"怙主一切佛主"等。其中首先以二次第示现成佛之理，以大悲力于众生显相中现起大金刚持身，彼即怙主，有所救护故称为彼。彼为一切诸佛总集之身及一切佛之主尊故，称为一切佛主。
吉祥者，谓为福德智慧二资粮主，令诸众生成熟解脱故。吉祥即表大金刚持。彼即大乐，以离不乐苦故，住于大乐体性故为乐。乐亦是大故此为大乐。
于如是义相应者作礼，由此将成何事？净除障碍、积集资粮，即能遣除障碍之加行。
这是完整的直译，保持了原文的诗歌对仗形式和散文形式。这段文本主要阐述了修行的方便、次第以及礼敬的意义等内容。

 །འཕགས་པ་དགའ་བོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་བསྟན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་གང་ཟག་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ།།འཁོར་བའི་ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་བའོ། །སྦྲུལ་དང་རྐུན་པོ་དང་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྙིང་ གར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་སྲོག་གི་ས་བོན་གནས་པ་ནི་མགོན་པོ་སྟེ།འབྱུང་འཇུག་རྒྱུན་བཅད་ནས་རྟག་ཏུ་ངན་སོང་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མགོན་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པས་མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད་ དོ།།དེ་ཉིད་དཔལ་ལྡན་ཏེ། གང་ལ་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དང་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་ཆེན་སྟེ། གང་ལ་མི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བའི་ཐབས་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ ཅེས་བྱའོ།།མཐར་ཐུག་པའི་དབང་དུ་མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅེས་སྨོས་ཏེ། གང་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲ་བར་ཆུད་པ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་བདག་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་སུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་ཀྱང་། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ལ་གནས། །ཐུགས་རྗེ་དང་ནི་ལས་འཕྲོ་ཡིས། །སེམས་ཅན་ངོ་ལ་སོ་སོར་སྣང་། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ རོ།།འདི་ནི་དཔལ་ལྡན་ཏེ་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་སྲུངས་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་། དོན་དམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཆིང་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ནི་ དཔལ་ལྡན་ཡང་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ནོ།།བཏུད་དེ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཞེས་པ་སྟེ། གང་ལ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་བཤད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་བསྟན་པར་འདོད་ པ་དེའི་ཕྱིར།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་བཤད་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ། སྣའི་རྩེ་མོར་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ་བཟླས་ཤེའོ།

从圣喜问经中亦云：具寿者，于如来及如来教法之影像作礼敬之补特伽罗，彼即断除一切障碍烦恼。超越轮回之河流。远离一切蛇贼及王之惩罚。
或者，心间方便智慧之间命气种子安住即是怙主，断除出入气之相续故，恒时回转恶趣，故称为彼。既是怙主又是一切佛之本体，故为怙主一切佛本体。
彼即吉祥，有令成熟解脱故称为彼。于如是体性中获得稳固，及喜等次第生起者，即是大乐，有断除不乐苦之方便故称为彼。
就究竟而言说"怙主一切佛本体"，为对治诸陷入分别网者故为一切佛本体，以是一切佛之体性主故。何以故？以一切佛实为法身故。
他处亦云：
三世一切诸佛陀，
安住法界体性中，
大悲及与业力故，
各别显现众生前。
此即吉祥，如虚空遍一切故。从迦叶经中亦云：成为胜义一切众生之吉祥，以遮止分别束缚故。
是故彼既是吉祥又是大乐，故为吉祥大乐。"敬礼"即作礼，于有令欢喜者作礼。由此作何？承接"宣说"。欲说何者即欲宣说，故说"当说金刚诵次第"。其中为金刚诵故为金刚诵，谓观想鼻尖金刚而诵。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了礼敬的功德、怙主的含义以及金刚诵的修法等内容。

 །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་བཟླས་པ་ཡིན་པས་དེ་བཟླས་ཤེའོ། །ཡང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཡིན་པས་ རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བཟླས་ཤེའོ།།གང་གི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་དམིགས་པ་དང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་པོ་སྟོན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་དང་དམིགས་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་བསྟན་ན་མེད་པ་ དང་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ།།གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཤད་ཅེ་ན་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་གང་ལས་དེ་གཙོར་སྟོན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་ གྱི་རྒྱུད་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དེ།ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་མི་འགལ་བར་བྱས་ཏེ་བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ནི་དེས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅེས་འཆད་དོ། །གང་ལ་གང་གིས་ཅི་ལྟ་བུར་ གསུངས་ཤེ་ན།ཐབས་འདི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འདི་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་དང་པོ་བསྟན་པའོ། །འོག་མ་སྟོན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཤིང་། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ས་བོན་དང་ཕྱག་མཚན་ལས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་ བདེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པ་ནི་དེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་དང་པོར་སྲིད་པ་སྐྱེ་བཞིན་ཚུལ་དུས་བོན་ལ་སོགས་པ་ལས་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ནི་བཞི་སྟེ་བསྒོམ་པ་དང་། གོམས་པའི་ཚད་དང་། མཐར་ ཕྱིན་པའི་ཚད་དང་།དེའི་དགོས་པའོ། །བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ལ་སེམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གཏོད་པའོ། །གོམས་པའི་ཚད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཆེ་ཆུང་མང་ཉུང་གང་གི་རྣམ་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད་ནི་ཐམས་ཅད་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བའོ། །དེའི་དགོས་པ་ནི་ རགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སླངས་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་ན་གསལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྫོགས་པའི་ཚད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཆེ་ཆུང་མང་ཉུང་གང་གིས་རྣམ་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །ཕྱིན་པའི་ཚད་ནི་ཐམས་ཅད་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བའོ། །དེའི་དགོས་ པ་ནི་རགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་ན་གསལ་བར་འགྱུར་རོ།

或者，金刚诵即大金刚持所诵故为彼诵。又因是金刚诵故为金刚诵，即以金刚持瑜伽而诵。由欲显示所修功德、所缘及能修者故称为彼。若不显示功德、所缘及作者，则成无有及非有等过失。
随顺何者而说？为欲显示彼义故说"随顺瑜伽续"。瑜伽即三摩地，从何处主要显示彼故称为彼。瑜伽续即瑜伽续，如四天女所问等。随顺彼即随顺彼，与彼等无违而说。有谓随顺即彼所抉择。
何者于何以何方式所说？说"此方便"，即配合"此金刚诵"，此为初说。为欲显示下文故说"善住生起次第"。生起次第即生起次第，从种子及手印所生起者称为彼。善住于彼即修习彼，为究竟。
其义为初如生有般，从种子等修习百部分类等。彼有四：修习、熟练量、究竟量及其所需。修习即于彼反复专注。熟练量即于身语意大小多少任何形相无碍。究竟量即一切显为天坛城。其所需即断除粗分别，修圆满次第则成明显。圆满量即于身语意大小多少任何形相无碍。究竟量即一切显为天坛城。其所需即断除粗分别，修圆满次第则成明显。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了金刚诵的含义、生起次第的修习方法及其功德等内容。

།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་འདོད་པ་ནི་འདོད་པ་སྟེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ སྒོམ་པ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གསུངས་ཤེའོ།།གསུམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་སྟེ་ ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དངོས་སུ་ན་འདིར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ་དེས་གསུངས་པའོ། །བཞི་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་སྐས་དང་འདྲ་བས་ན་སྐས་ཏེ་དཔེར་ན་སྐས་ལྟ་བུ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་ སྐས་ལ་ནི་རིམ་གྱིས་འཛེག་གི་ཅིག་ཅར་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་ལྔ་ལའང་རིམ་གྱིས་འཇུག་གི་ཅིག་ཅར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐས་ནི་ས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པའི་ཚེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་དོ། །སྐས་ལ་ ནི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་ནས་བྱ་བ་གཞན་བྱེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་ལྔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཕྱིན་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་རླུང་གིས་འཚོ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་འཚོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རླུང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡང་བ་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེས་ནི་འཚོ་བར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ལས་གཞན་ཡང་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལས་ཀུན་བྱེད་ཅེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ལས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ ལས་ཐམས་ཅད་དེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུས་པ་རླུང་གིས་བྱེད་དོ།།གསང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །རླུང་དང་རླུང་བཅས་ཀུན་གྱིས་བྱེད། །རྟག་ཏུ་རླུང་དང་བྲལ་བ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ལས་རྣམས་རྒྱུན་བཅད་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། ། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་རླུང་གིས། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་རྒོལ་བ་དེའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རྣམ་ཤེས་བཞོན་པ་སྟེ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་འདི་ཞེས་པ་ནི་རླུང་སྟེ་དངོས་སུ་ན་རླུང་ལ་རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞོན་ནས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་ཅེའོ།

圆满次第即圆满次第，为法身极近之因故称为彼。欲彼即欲求，谓对欲修圆满次第之瑜伽师所说。
为显第三故说"圆满佛陀"，凡具足一切功德者称为彼。彼即佛陀，断除一切分别，以具足一切功德故。实际上此处圆满佛陀即大金刚持，由彼所说。
为显第四故说"如阶梯次第"，因似阶梯故为阶梯，如阶梯般。于阶梯中渐次而上，非一时顿上。如是于五次第亦渐次而入，非一时顿入。阶梯依于地，如是修习圆满次第时，依于具观察之生起次第。阶梯至顶后作其他事，如是圆满五次第三摩地后作利益众生事。
由一切众生依气存活故，于彼显示彼。"众生命气"者，即令一切众生存活。彼为何？即所谓气，具轻动自性。彼不仅令存活，亦作其他事，为显示此故说"作一切业"。其中"一切业"者，即如是一切业，世间诸事由气所作。
从密续实相中亦云：
世间一切诸业事，
由气及具气者作，
若常时离于气者，
世间诸业流即断。
为答"离心之气不能了知境相"之诘难故说"此为识之乘"，此即气，实际上乘自识于气而了知境相。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了圆满次第的性质、修行的次第以及气与识的关系等内容。

 ། དེའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་བཅུ་ཡང་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ལྔ་ནི་ལྔ་སྟེ། སྲོག་འཛིན་པ་ནས་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་བར་དུའོ། །བཅུ་ནི་དབང་པོ་ལ་གནས་པའི་རླུང་ལྔ་སྟེ་བཅུའོ། །རླུང་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བཞོན་པའོ་ཞེས་འཁོར་ལོ་རོལ་པའི་རྒྱུད་ལས ཀྱང་གསུངས་སོ།།རླུང་གི་དེ་ཉིད་རིམ་གྱིས་ནི། །ཞེས་པ་ནི་རླུང་ལ་རིམ་གྱིས་བསླབས་ནས་ཞེས་པའོ། །ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་འཇུག་།ཅེས་སྨོས་ཏེ། འདིར་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སྔགས་སོ། །གཞན་ལས་མན་ནི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། །ཏྲ་ནི་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའོ། ། ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་དག་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འཇུག་ཅེའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རྣམས་ལ་སློབ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སློབ་པ་ནི་དེ་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་སེམས་ཡང་དང་ཡང་གཏད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་གནས་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཞེས པ་ནི།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་ཤེའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ་འདིར་སེམས་ལ་དམིགས་པས་སེམས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྣང་བར་ལྟ་བ་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་ པའོ།།དེས་ཐོབ་ཅེས་པ། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཐོབ་ནས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གནས་ཞེས་ཏེ། གང་ལ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་སྐུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ སྟེ།དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའོ། །ཡང་དག་མཐའ་ནི་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཞེས་པ་ནི། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་བསམ་གཏན་གྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་ཅེའོ། །ཡང་དག་མཐའ་ལས་ལངས་ཞེས་པ་ནི། འོད་གསལ་བའི་ངང་ལས་ ལངས་པའོ།།དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། འོད་གསལ་བའི་བསམ་པ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་སྟེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ཐོབ་པ་ ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ།

为显其分类故说"五性亦为十"。其中五即五：从持命至遍行。十即住于诸根之五气为十。此十气为识之乘，轮王游戏续中亦如是说。
"渐次气实相"者，即渐次修习气。作何？说"真实趣入咒实相"，此处为显现殊胜力之咒。他处亦云："曼即意，特即救护。"真实趣入者，即决定趣入咒之实相。
由此作何？学习诸金刚诵，金刚诵如上已说。于彼学习即以彼为境而反复专注。"住金刚诵瑜伽师"者，即具足金刚诵三摩地。
由此成何？"获得缘心"，此中缘心即缘于心，非缘外境。观一切为心之显现即缘心。由彼获得即"了知心之性相"。
获得缘心后作何？修习如幻，故说"住如幻三摩地"。以十二幻喻所表身即如幻，于彼一心专注即住如幻三摩地。
"清净真实边际"者，即以光明禅定令如幻身无自性。"从真实边际起"者，即从光明体性中起。
由此作何？说"获得无二智"。无二即无二，即光明禅定不缘轮回涅槃等一切二相，为双运三摩地。获得彼即现证。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了气的分类、金刚诵的修习以及如幻三摩地等内容。

།ཡང་དག་མཐའ་ལས་ཟུང་འཇུག་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་ཞེས་པ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་ཞེས་པའོ། །སླར་ཞིང་གང་ཡང་མི་སློབ་པོ་ཞེས་པ་ནི་བསླབ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་གཉིས་ཏེ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའོ། །མི་སློབ་པ་ནི་མི་སློབ་ པ་སྟེ།བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་གང་དུ་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་། མི་སློབ་པ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་དང་སེམས་ལ་དམིགས། །འོག་མ་དག་ལ་འདས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །འདི་ཞེས་པ་ནི་མཐར་ ཕྱིན་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ།།གཞན་ལས་མཐར་ཕྱིན་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ། ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་དོན་དམ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་གཉིས་སུ་མེད། །གཅིག་ཏུ་བསྲེ་བ་ཡང་མི་དམིགས། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། འདིར་རྫོགས་པ་ནི་ གཉིས་སུ་མེད་པའོ།།གང་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཡང་དེ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་དེ་ནས་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་ གང་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའོ།།འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཅེས་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ དོ།།རྒྱུད་དེར་དེ་ཉིད་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་འདི་དག་རྒྱས་བཏབ་ཅེས་པའོ། །བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་དོ། །བླ་མའི་ཁ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་མདོར་བསྡུས་པའོ། །དེ་ ནས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར།དེ་ལ་དང་པོ་ཁོ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་སྟོན་པ་ནི་གཞུང་གི་ཚོགས་སོ། །རྩ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་རྒྱུད་ཀྱང་ཡིན་པས་རྩ་བའི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ལ་འཇུག་པ་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ་དེའི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་པའོ།།དེ་ཉིད་སྟོན་པ། སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་ཡུངས་ཀར་བསམ། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་སྣའི་རྩེ་མོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཡུངས་ཀར་ཙམ་པའོ།

"从真实边际住双运三摩地"者，即获得究竟三摩地。"更不复学习"者，因离学故。其中双运有二：有学与无学。无学即无学，因一切所学已究竟故。他处亦云："于何处学习之双运，亦称为无学最著名，已超金刚诵及缘心，以及下诸者故。"此即双运。此者即究竟双运。
他处云："究竟双运者，有无常断胜义及，世俗所谓二皆无，一味融合亦不缘。"如是此即圆满瑜伽师，此中圆满即无二。凡具无二三摩地者即圆满瑜伽师。
"大金刚持亦即彼"者，即大金刚持亦即彼也。"具一切相最胜者，尔后成就一切智"者，凡具无二三摩地者即成就一切智位。"过去及未来"等易解。
"吉祥集会续"者，即吉祥大金刚持所说之密集续。于彼续中此等五种实相修行方便已印定。"随顺释续"如上已说。"从上师口中了知"者，即从上师教授中通达。此为略说。
其后为广说气之实相故说"其中首先"等。气之实相即气之实相。显示彼即教法集。既是根本又是续故为根本续。趣入彼即趣入彼，即随顺彼。
显示彼即："观想鼻尖芥子"者，即于自鼻尖观想菩提心明点如芥子许。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了双运的分类、圆满瑜伽师的特征以及气之实相的修法等内容。

 །འགྲོ་དང་མི་འགྲོ་ཞེས་པ་ནི་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་གཉིས་སོ། །ཡུངས་ཀར་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཐིག་ལེ་ཡུངས་ཀར་གྱི་རྣམ་པ་ཙམ་ལ་བློ་གཏད་དེ་ལ་བསྒོམ་པའོ། ། གསང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་ཤེའོ། །ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་གནས་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་མཆོག་ནི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་སྟེ། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་མཆོག་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐ་མལ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་མཆོག་སྟེ ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ།།ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཆོག་སྟེ་དེ་ལ་དམིགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཆོག་འགྲུབ་པའོ། །གནས་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་མཆོག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་ན་གནས་ནི་བརྟེན་པར་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འགྲུབ་པའི་ ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་གནས་ཀྱིས་ནི་སྐྱོབ་པར་བྱེད་དེ་གང་ལ་བློ་གཏད་པ་དེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པའོ། །ཡང་ན་སྣ་རྩེ་དང་འདྲ་བས་སྣ་རྩེ་སྟེ། རྩ་རྣམ་པ་བཞིའི་རྩེ་མོ་པདྨ་ཁ་བྱེ་བའི་ཚུལ་ཅན་ནོ། །ཡུངས་ཀར་ནི་ཐིག་ལེ་ཡུངས་ཀར་ཙམ་བསམ་པའོ། །གཞན་གོང་དང་འདྲ། ཡང་ན་ སྣའི་རྩེ་མོ་ནི་རྣོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ལ་གནས་པའི་རྩ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲ་བ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་དང་འདྲ་བར་གྱུར་པར་རོ། །དེའི་དོན་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྟེན་སྙིང་གའི་དབུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསམ་མོ། །འགྲོ་དང་མི་འགྲོ་ཞེས་ པ་ནི་སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཏེ་ཐམས་ཅད་དེའི་སྣང་བར་བསམ་པའོ།།གཞན་ལས། །དངོས་དང་འདྲ་བར་བྱེད་པའི་དབང་། །སྣ་རྩེ་དག་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཕྱི་རོལ་སྣའི་རྩེ་མོ་དང་། །སྙིང་ག་ཐིག་ལེ་བསམ་པར་བྱ། །འབྱུང་དང་འཇུག་དང་གནས་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་ བ་ཡིས།།སེམས་ནི་ཐིག་ལེར་གཞག་པར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །རིན་ཆེན་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པ། །ཞེས་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་འབར་བའི་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པའོ། །ཚད་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུ་ཙམ་ཞེས་པ་སྟེ། ཆེ་ཆུང་ཡུངས་ཀར་ཙམ་ པའོ།།གནས་གང་དུ་ཞེ་ན། སྣའི་རྩེ་མོར་ཏེ་རང་གི་སྣའི་རྩེ་མོར་སོར་བརྒྱད་དང་བཅུ་དྲུག་ཚུན་ཆད་དུའོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། རྣལ་འབྱོར་རིག་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རོ།

"去与不去"者，即出入二者。"于芥子"者，即专注观修如芥子形之明点。
"以密咒"者，即以三字。作何？"修习最胜智慧处"。最胜智慧即最胜智慧，即从彼所生之智慧。智慧为最胜，即超胜于凡夫众生。或者最胜智慧，即超胜于地与波罗蜜多。或者智慧之最胜，即由缘彼而成就最胜智慧。
"处"者，即因义。由此因得最胜果。或者处即所依，因依彼而成就故。或者处即救护，凡专注处即远离分别。或者似鼻尖故为鼻尖，即四脉尖如开敷莲花之相。芥子即观想如芥子许明点。余如前。
或者鼻尖即令锐利，即令住彼之脉极为锐利。为断分别网故，智慧成如彼。其义即于心间中心一切识生处观想菩提心明点。"去与不去"者，即器世间及有情世间，观想一切为彼之显现。
他处云：
"实与似之力，
鼻尖有三种，
外鼻尖及心，
明点当观想，
出入与安住，
三智瑜伽力，
心当置明点。"
"五色宝"者，因是珍宝故为珍宝，即放射五色光芒之珍宝。量几何？说"如芥子粒"，即大小如芥子许。处于何处？于鼻尖，即于自鼻尖八指或十六指之内。由谁？瑜伽了知，即于一切修习。瑜伽即凡具三摩地者即瑜伽。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了明点观修的方法、最胜智慧的含义以及修习要点等内容。

 །དུས་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། རྟག་ཏུ་བསྒོམ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མ་ཐོབ་བ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་དང་པོར་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་གནས་སུ་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡིད་ལ་དྲན་པ་དང་། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རིགས་བརྒྱ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས མཐར་ཕྱིན་པར་བྱས་ལ།སྔགས་ཀྱི་བསྙེན་པའི་དུས་སུ་སྙིང་གར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་བསམས་ཏེ། རང་གི་སྣའི་རྩེ་མོར་རིན་པོ་ཆེ་འབར་བ་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་བསམས་ཏེ་རྩེ་གཅིག་པའི་བཟླས་པ་བྱའོ། །ཡང་ན་རིན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་རྩེ་མོ་ལ་ འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ།དེས་སེམས་རིན་པོ་ཆེར་མ་སྦྱོར་བས་རིན་པོ་ཆེའོ། གཞན་གོང་དང་འདྲ། ཡང་ན་མནལ་འདོད་པའི་དོན་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁུ་བ་འབྱུང་བས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་རྩ་བའོ། །ཁ་དོག་ལྔ་ནི་འདི་ ལྟར་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་མཛེས་པའོ།།ལྔ་ནི་ལྔ་སྟེ་སྦས་པའི་འཁོར་ལོའི་ཐིག་ལེ་ལྔའོ། །ཐིག་ལེའང་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུ་ཙམ་མོ་ཞེའོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། སྣའི་རྩེ་མོ་སྟེ། སྣའང་ཡིན་ལ་རྩེ་མོའང་ཡིན་པས་སྣའི་རྩེ་མོ་སྟེ། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་སྣའི་རྩེ་མོར་རྣལ་འབྱོར་པས་ བསྒོམ་པའོ།།ཡང་ན་རིན་པོ་ཆེ་ནི་སེམས་རིན་པོ་ཆེར་གྱུར་པས་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ་སྲོག་འཛིན་པའི་རླུང་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་དོག་ལྔ་ནི་ཁ་དོག་ལྔ་སྟེ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །སྣ་ནི་དངོས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གི་སྤྱི་བོར་བདེ་བ་ཆེན་ པོ་ནི་རྩ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སོགས་པའོ།།དེའི་དབུས་ཀྱི་སྦས་པའི་འཁོར་ལོའི་འདབ་མ་བཞི་ལ་ཐིག་ལེ་བཞི་དབུས་དང་ལྔར་བསམས་ཏེ། འབྱུང་བ་རླུང་གི་དུས་སུ་འགྲོ་བ་དང་འཇུག་པའི་རླུང་གི་དུས་སུ་འོང་བ་གནས་པ་ལ་བསླབ་པ་ནི་གོང་མའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འོག་མའི་ དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་འོད་ཟེར་སོ་སོ་ལས་ཁ་དོག་ལྔ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་འོད་ཟེར་ལ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་ཕྲེང་བར་གྱུར་ཏེ་སྤྲོ་བ་དང་།འཇུག་པའི་དུས་སུ་ཨོཾ་གྱི་ཕྲེང་བས་འཇུག་པ་དག་གནས་པ་ལ་བརྟན་པར་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་རིན་པོ་ཆེ་ནི་འདོད་པ་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྟེན་སྙིང་གར་རོ།

时间多久？说"常时修习"，即乃至未获得究竟道之间皆当修习。
其义即首先往诣具足一切特征、与瑜伽心相应之处所，忆念众生利益，以百种等差别圆满生起次第。于咒语近修时，观想心间智慧萨埵住于身语意之体性，于自鼻尖观想具五色放光珍宝而作专一持诵。
或者珍宝即五股金刚杵尖具五色光芒，由彼令心未修成珍宝故为珍宝。余如前。
或者欲睡之义生起即珍宝，因菩提心精液流出故为大乐轮三种瑜伽之根本。五色即如是现前及庄严。五即五，即秘密轮五明点。明点几何？说如芥子粒。于何处？鼻尖，既是鼻又是尖故为鼻尖，瑜伽师于中脉鼻尖修习。
或者珍宝即因心成珍宝故为珍宝，即持命气等。五色即五色，即白等。鼻即实体。彼等之义即圆满生起次第之瑜伽师于自顶上大乐即七十二脉等。于其中央秘密轮四瓣观想四明点与中央为五。于出气风时去，入气风时来，于住修习，此依上根而说。
依下根而说，即于四坛城各自光芒生起五色时，光芒成智慧体性吽字鬘而放射，入时以嗡字鬘入，令彼等住于安住。
或者珍宝即因生起所欲故，即一切识生处心间。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了修习的时间、方法以及不同根器者的修行差异等内容。

།དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསམ་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ། གང་ལ་དགོས་པ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རིན་པོ་ཆེའོ། །ཁ་དོག་ལྔ་ནི་འབྱུང་བ་ལྔ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལྟར་སྣང་བའོ། །དེ་ནི་ཡུངས་ཀར་ཙམ་སྣ་རྩེ་སྟེ་སྙིང་ གར་བསམ་པའོ།།ཆགས་པ་ལ་དགའ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བཤད་པ། རིན་པོ་ཆེ་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ལྔ་མདུད་པ་ལྔའི་ནང་ན་གནས་པའོ། །ཚད་གོང་དང་འདྲ། གང་དུ་ཞེ་ན། སྣའི་རྩེ་མོར་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་ནོར་བུ་ལ་གནས་པའི་རྩའི་ནང་དུའོ། །གང་ གིས་ཤེ་ན།རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་བསྒོམ་པའོ། །དེའི་དོན་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩའི་མདུད་པར་ཐིག་ལེ་ལྔ་བསམས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་མོ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྐྱེ་བ་ནི་བཟའ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།ཡང་ན་ལྷའི་སྐུ་འབྱུང་བས་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ། རང་གི་རྡོ་རྗེའི་ཁར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁུ་བ་ཕབ་སྟེ། ཡུམ་གྱི་མཁའ་ལ་བཏོན་ལ་རིམ་གྱིས་ལྷའི་སྐུར་བྱས་ཏེ་བཏོན་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དགོངས་པས་བཤད་པ་ནི་དགོངས་ པས་བཤད་པ་སྟེ།སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འདོད་པ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགོངས་ཏེ་སྨྲས་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་སྟེ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཚིག་ཡིན་པས་ན་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་བཤད་པའོ། །ལྷ་མོ་ཡང་ཡིན་ ལ་བཞི་ཡང་ཡིན་པས་ལྷ་མོ་བཞིའོ།།དེས་ཞུས་པ་ནི་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པའོ། །རྩ་བའི་རྒྱུད་མ་ཡིན་པས་བཤད་པའི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ལས་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་བཤད་ཅེའོ། །སྙིང་པོ་ལས་ནི་སྙིང་པོ་མཆོག་།ཅེས་པ་ནི་སྙིང་པོ་རྩ་བའི་ཐིག་ལེའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྙིང་པོ་མཆོག་གི་ཐིག་ལེའོ། །ཡང་ ན་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་རླུང་ངོ་།།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བར་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས། །ཞེས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །དེ་ནི་ལྷ་མོ་ཞེས་པ་ནི་བོད་པའོ། །བཤད་ པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དམ་བཅའ་བའོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔའི་དངོས་དེ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡུངས་ཀར་གྱི་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ། །ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་དོ།

于彼观想菩提心明点即珍宝，凡生起所需者即珍宝。五色即表征五大，如是显现如地等之相。彼如芥子许于鼻尖即观想于心间。
依贪欲喜乐瑜伽而说：五色珍宝即菩提心五明点住于五结中。量如前。于何处？于鼻尖，即于方便宝中脉内。由谁？由瑜伽师，即具三摩地之瑜伽师修习。
其义即圆满生起次第瑜伽师于菩提心脉结观想五明点，与印母入定生起喜等，此依饮食而说。
或者因生起天身故为珍宝，即降下自金刚口菩提心液，于母空中放出而渐成天身放出，此依生起次第而说。
密意解释即密意解释，即非如字面而依所欲生起等密意而说。"金刚语"者，因法性为金刚故为金刚语，因难解故。或者因是金刚持语故为金刚语解释。
既是天女又是四故为四天女。彼所请即四天女所请。因非根本续故为释续。从彼解释金刚语。
"从心要出胜心要"者，心要即根本明点。从彼所生即胜心要明点。或者根本与支分气。
"诸佛密"即诸佛密，即一切佛当密。"一切功德生起处"者，即成为一切功德生起之因。"彼天女"者即呼唤。"当说"者即誓许。"五智实相"者，即五智体性珍宝与金刚等。"如芥子量"者，如上已说。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了珍宝明点的观修方法、金刚语的含义以及诸佛密意等内容。

 །དེ་ཡི་དབུས་ན་གནས་པའི་ལྷ། །ཞེས་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་དབུས་སུ་ཆུད་པའི་རླུང་ ལྷའོ།།མི་གསལ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་གཞན་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའོ། །གསལ་བར་གསུངས་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་གསུངས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། མེ་ལོང་ ལྟ་བུ་དང་།མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་དེའི་ངོ་བོ་སྟེ། དབུགས་ལྔའོ། །དེ་ཉིད་འབྱུང་བ་ས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའོ། །གོང་བུའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཕྱུང་ཞེས་པ་ནི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཕྱུང་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་རགས་པའི་རྣམ་པའི་གོང་ བུའི་གཟུགས་ཏེ།འདི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཁ་དོག་ལྔའོ། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་རབ་ཏུ་བསྒོམ། །ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །རིན་ཆེན་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པས་སོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ནི་རྩ་བའི་རླུང་དང་ཡན་ལག་གི་རླུང་ངོ་། །ཡང་ན་གཉིས་ཏེ་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །རང་སྔགས་སྙིང་གར་ བསམས་ནས་ནི།།ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་བསམ་པའོ། །སྲོག་ནི་ཐིག་ལེ་གནས་པར་གཞག་།ཅེས་པ་ནི་རླུང་གནས་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དོན་དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་སླར་བཤད་པ་ཞེས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ལ་ཕྲེང་བ་ཡང་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་དོ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཡང་ཡིན་ལ་བཤད་ པའི་རྒྱུད་ཀྱང་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་བཤད་པའི་རྒྱུད་དོ།།དེ་ལས་བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །སྣ་རྩེར་ཡུངས་ཀར་ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་དེའོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་བརྟགས་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་སྣའི་རྩེ་མོར་ཡུངས་ཀར་བསྒོམས་པས་སྲོག་དང་རྩོལ་པའི་རླུང་ཟློས་པར་བྱེད་ ཅེའོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འོད་ལྔ་སངས་རྒྱས་རྣམས་སུ་བསྒོམ། །ཞེས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལྔའི་ངོ་བོ་འོད་ཟེར་ལྔར་བསྒོམ་ཞེས་པའོ། །དེའི་དོན་ཡང་གནས་བཞི་པོ་གང་རུང་ནས་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་འཕྲོ་བ་དང་གསལ་བར་བསམ་མོ། །སྟེང་གི་སྣ་ནས་ངེས་འབྱུང་བ། །ཞེས་པ་ནི་ འོག་གི་སྣ་མ་ཡིན་པས་སྟེང་གི་སྣའི་བུ་གནས་འབྱུང་བའོ།།གང་དང་གང་ནས་འབྱུང་ཞེ་ན། །གཡོན་དང་གཡས་དང་གཉི་ག་དང་། །དལ་བར་རྒྱུ་དང་ཞེས་པ་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །གང་ནས་གང་ཞེ་ན། ལྐོག་མ་སྙིང་ག་ལྟེ་བ་དང་། གསང་བའི་པདྨར་ཞེས་པའོ། །ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། འགྲོའོ་ སྟོན་ཞེས་པའོ།

"住彼中央天"者，即住于珍宝等中央之气天。"不明与明自性"者，即非他人境而为瑜伽师境。密集等如上已说。"明说"者，即配合"广说"。
五智即法界智、大圆镜智、平等性智、妙观察智、成所作智。彼自性即彼体性，即五息。彼即地等大种之体性。"以聚形出"者，即以明点形出。或者粗相之聚形，如是金刚与珍宝及五色。"于鼻尖善修"者易解。五色珍宝如上已说。
命与勤即根本气与支分气。或者二即出入。"于心想自咒"者，即观想字母阿。"命即明点令安住"者，即当学气住。
彼义极广说即再说。既是金刚又是鬘故为金刚鬘续。既是金刚鬘又是释续故为金刚鬘释续。配合"从彼说"。
"鼻尖芥子"者，即如上所示。"命与勤观察"者，即于鼻尖修芥子而持诵命勤气。如何？"五光修诸佛"者，即修五佛体性五光明。
其义即从任一四处放射并明现五色光明。"从上鼻定出"者，即非下鼻故从上鼻孔出。从何处出？"左与右及二，缓行"者，下文当示。从何至何？"喉心脐及密莲"。作何？示"去"。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了五智的内容、气的修持方法以及金刚鬘续的特点等内容。

།དེ་དག་གི་དོན་ཡང་ལྐོག་མ་ན་གནས་པའི་རླུང་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་ཏེ་གཡས་ནས་འགྱུར་བའོ། །གཞན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །གཡས་པ་ནས་ནི་འབྱུང་བ་ཡི། །ཞེས་པ་ནི་ལྐོག་མའི་རླུང་སྣ་བུག་གཡས་པ་ནས་འབྱུང་བའོ། །གང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ཞེ་ན། མེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཁ་དོག་དམར་ཞིང་གསལ་བས་དམར་ཞིང་གསལ་བའོ། །གང་འགྱུར་ཞེན་པདྨ་མགོན་པོ་སྟེ་ཚེ་དཔག་མེད་འགྱུར་ཞེའོ། །དེ་ནི་ཚེ་དཔག་མེད་དང་འདྲ་བས་ཚེ་དཔག་མེད་ཅེའོ། །ཡང ན་ས་བོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་དབྱིངས་ནི་གྲུ་གསུམ་དུ་གནས་ཏེ། དབུགས་འབྱུང་འཇུག་དང་ཟས་ཟབ་དང་སྟོད་དུ་དངས་སྙིགས་འབྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དེས་ནི་ལྟ་བས་ཐག་བཅད་པའོ། །མན་ངག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སློབ་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། །འདི་ལྟར་སྤྱིར་ སློབ་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སློབ་པའོ།།བྱེ་བྲག་ཏུ་སློབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ་རྟེན་ཅན་དང་རྟེན་མེད་པའོ། །དེ་ལ་རྟེན་ཅན་གྱི་དབང་དུ་ནི་དྲི་ཚོར་བར་བྱེད་པའི་རྩ་རྣམ་པ་གཉིས་སྣའི་རྩེ་མོ་ལ་གནས་ཏེ། རྩེ་མོ་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ་བའི་རྣམ་པར་ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོ་བསམས་ལ་སྙིང་གར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསམ་ མོ།།གང་གི་ཚེ་རླུང་འབྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་བ་ཐག་གི་རྣམ་པར་བྱུང་ནས་རྩེ་མོའི་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ་པ་ནི་འབྱུང་བ་ལ་སློབ་པའོ། །དེ་ཉིད་བློ་གཏད་པ་ནི་འབྱུང་བའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་པ་ལ་སློབ་པའོ། །དེ་ནས་དེའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་ཐིམ་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སློབ་པའོ། །སྙིང་གའི་ཐིག་ ལེ་ལ་བློ་གཏད་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་པ་ལ་བསླབ་པ་སྟེ་སློབ་མ་ལ་བཤད་པའོ།།རྟེན་མེད་མགྲིན་པར་ཡི་གེ་ཨ་བསམས་ཏེ་དེ་ལས་སྣ་བུག་གཡས་སུ་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་དམར་པོར་གྱུར་ནས་གནས་པ་ལ་སློབ་པ་ནི་མན་ངག་གོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །སྔགས་ ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པའི་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པར་བྱ།།ཞེས་པ་ནི་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞེས་པའོ། །གང་ཞེ་ན་སྔགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ནི་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་མ་ལུས་པའོ། །སྐུའི་གསང་བ་ནི་སྐུ་གཅིག་བསྟན་པས་ སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བའོ།།གསུང་གི་གསང་བ་ནི་གསུང་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་གོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེའི་སྙིང་པོ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །དེ་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོའོ།

彼等之义即住于喉间之气，住于彼坛城从右转变。余亦如是配合。"从右出"者，即喉气从右鼻孔出。何坛城？"即火坛城"者，因令成熟故，彼即火坛城。色红且明故红且明。何转变？莲花主即无量寿转变。因似无量寿故称无量寿。或者因作种子故。
彼界住于三角，具出入息、食饮及上升分离浊垢之业。彼即以见定断。
修持口诀之瑜伽师学习彼有二种，如是总学习与别学习。别学习有二，即有依与无依。其中依有依者，嗅香之二脉住于鼻尖，尖如开敷花相观想细明点，于心间观想菩提心明点。
当气出时如绳形出而融入尖明点，即学习出。即彼专注即学习依出分之住。其后彼相融入即学习入。专注心间明点即学习依入分之住，此为对弟子说。
无依者，于喉观想字母阿，从彼于右鼻孔成红色光明而学习住，此为口诀。余易解。
"入显示咒真实义根本续"者，即随顺密集续。何者为咒？"如来"者，即过去佛等无余。身密即示现一身而显现种种。语密即一语令一切了解。彼心要即三字。彼因是一切咒心要故为一切咒心要。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了气的修持方法、有依无依的修习差别以及密续的特点等内容。

 །ཀུན་དུ་བསྐུལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སད་པར་བྱེད་པའོ། ། སྦ་བར་བྱ་བས་ན་མཆོག་ཏུ་གསང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུ་འདི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་རླུང་ངོ་། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་གནས་པའོ། །སྔགས ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་གནས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའོ།།བསྐུལ་བ་ནི་འོང་བས་བྱེད་པ་སྟེ་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་པའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ནི་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་དང་ཆུའི་རྩ་བའོ། ། སྙིང་པོའི་རྩེ་དབུས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སོ། །སྐུལ་པ་ནི་འཕྲོ་བར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ལས། སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི། །རྩ་ནི་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཞེས་གྲགས་པ་ཡི། །ཁུ་བ་ཁྲག་དང་ཆུ་ཡི་རྩ། །སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ། །རླུང བསྐྱོད་མེ་ནི་འབར་བྱས་པ།།རྩ་ནས་ཁུ་བ་འོག་ཏུ་འཕྲོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དོན་རྟོགས་པ་ཡི་བཟླས་པ་ནི། །ཞེས་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་བཟླས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་དོན་ནི་དོན་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་གང་ གིས་རྟོགས་པའི་བཟླས་པ་དེ་ནི་བཟང་པོ་ཡིན་ཞེའོ།།ཡང་ན་དབུགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ནི་དོན་ཏེ་དེ་རྟོགས་པ་ནི་བཟླས་པ་བཟང་བའོ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བརྟགས་པ། །ཞེས་པ་ནི་དུས་ཀྱང་ཡིན་ལ་གསུམ་ཡང་ཡིན་པས་དུས་གསུམ་མོ། ། དེར་གཤེགས་པས་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །དེས་བརྟགས་པ་ནི་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་བཟླས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །ཡང་ན་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་ནི་དུས་གསུམ སངས་རྒྱས་ཏེ།ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་ལ་ཞེས་པའོ། །བརྟགས་པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ། འདིར་རྡོ་རྗེ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་མི་ཕྱེད་པའི་བཟླས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །དེའི་དོན་ཡང་དང་པོར་སྙིང་གར་ཡི་གེ་ཨ་བསམས་ལ་དེ་ལས་ འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་བྱུང་བས་སོར་བཅུ་དྲུག་ཚུན་ཆད་བྱུང་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བས་བསླབ་པར་བྱའོ།།ཡང་ན་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ནི་ཁྲག་དང་ཆུ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩེ་སྟེ་བསྒོམ་པའོ།

遍作劝请即令一切佛觉醒。因当隐藏故为最胜密。如是此由大金刚持所说。
或者一切如来即根本与支分气。身语意密即出入住。一切咒心要即获得住之自在。劝请即由来作，即一切悉地相连。
或者一切如来即七万二千脉。身语意密即血、精、水之根本。心要即中央菩提心。劝请即令放射。
如他说："七万二千脉，即三世诸佛，身语意所称，精血水之脉，心要名菩提心，气动令火燃，从脉精下射。"
"了知义持诵"者，配合"了知真实义之持诵即无自性"。其中义即义，当说。由彼了知之持诵即善。或者气鬘具果即义，了知彼即善持诵。
"三世佛观察"者，既是时又是三故为三时。由彼去故为三世佛，彼观察即决定。彼即金刚持诵，金刚即诸如来，由彼决定之持诵即金刚持诵。
或者出入住即三世佛，"之"者即"于"。"观察"者即于彼修习。如是彼即金刚持诵，此中金刚因不可分故。因不可分之持诵即金刚持诵。
其义即首于心间观想字母阿，从彼出五色光明，出至十六指量，当以三字瑜伽学习。或者三世佛即血、水、菩提心尖而修习。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了金刚持诵的含义、三世佛的观修方法等内容。

 །དེའི་དབུས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ཐིག་ལེ་འཕོ་འཇུག་དང་བཅས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུར་ བཟླས་ཤེ་ན།སློབ་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་བསླང་བར་མི་བྱའོ། །མ་བསླངས་པ་ལ་ཆགས་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་རྫས་རྣམས་ལའང་ཆགས་པར་མི་བྱའོ། །གཞན་ལས། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ལ་ལ་དག་རང་གི་རྫས་དང་ གཞན་གྱི་རྫས་ལ་ཆགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བཙོན་ར་ན་གནས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ།།འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། །ཞེས་པ་ནི་འདོད་པར་བྱ་བས་འདོད་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །དེའི་དོན་ཡང་ བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྐུས།གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་ནས་རེག་བྱའི་ལྷ་མོའི་བར་གྱིས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་བསམ་མོ། །ཡང་ན་འདོད་པའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་བསྒོམ་པ་སྟེ་དེའི་དོན་ནི་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་ པ་དང་གནས་པ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བས་བསླབ་པར་བྱའོ།།ཡང་ན་འདོད་པའི་ཞེན་པ་བཟློག་པར་འདོད་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་རྩ་ཁ་བྱེ་བའི་སྟེང་དུ་ཟླ་བ་དང་ཐིག་ལེ་གནས་ཏེ་རླུང་འབྱུང་འཇུག་ཚར་བཅད་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་རྟོག་པ་ལྡོག་པར་ འགྱུར་རོ།།སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་གྲོགས་ཏེ། འདི་ལྟར་དམ་ཚིག་དང་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་བཟླས་ཤེའོ། །སླར་བཤད་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སླར་བཤད་པའོ། ། གང་ལས་ཤེ་ན། དགོངས་པ་ལུང་དུ་བསྟན་པ་ལས་ཤེའོ། །དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་སྣང་མཛད་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཡང་ཡིན་ལ་སྣང་མཛད་ཀྱང་ཡིན་པས་དཔལ་ལྡན་སྣང་མཛད་དོ། །རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ཆེན་པོའོ། །ཁྱབ་བདག་ནི་ཁྱབ་བདག་སྟེ་དངོས་པོ་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཁྱབ་པ་སྟེ། གང་ལ་དེ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཁྱབ་བདག་གོ། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཁྱབ་བདག་གོ། །དེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ནི་སླར་གསོལ་བའོ། །གསོལ་བ་ནི་གང་ཞེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའོ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས ཅན་ཞེས་སྨོས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་པོར་གྱུར་པའོ།

其中央方向明点具出入即金刚持诵。如何持诵？"学不食不诵"者，即不当向色等他处乞求。"不乞不应贪"者，即于自物亦不应贪著。
如他说："大士有情某些于自物与他物贪著者，恒时住于苦牢狱中。"
"受用一切欲"者，欲即所欲，即色等。于彼受用即受用彼。其义即以生起次第大手印身，思维以色天女乃至触天女令欢喜。或者欲得欲义。于彼受用即作为三摩地境而修习，其义即当以出入住三字瑜伽学习。
或者欲转除欲执，即当住于所缘等之开启脉上，月轮与明点住，断定气出入，尔时境分别转除。
"持诵不坏咒支分"者，即咒支分之伴，如是具足誓句、智慧、三摩地、菩提心等而持诵。再说即再说咒真实义。从何？从密意授记。
"尔时具德大明作"者，既是具德又是明作故为具德明作。成为一切部主故为大。遍主即遍主，清净事物体性即遍，具彼者即遍主。或者具足遍一切大悲者即遍主。于彼作祈请即再祈请。
何为祈请？为显示彼故，生起一切有情。说"种种形相"者，因为心成为一切有情生起者。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了金刚持诵的方法、对欲的态度以及祈请的含义等内容。

།སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ནི་ལུས་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་ཞེ་ན་སེམས་འདི་ཞེས་པ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པ་དང་དོན་ལ་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་ ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་།རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་འདིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའོ། །ལུས་འདི་ནི་སེམས་ཀྱིས་བསླངས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་ པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར།དངོས་པོ་མེད་པར་གྱུར་ཀྱང་ཞེའོ། །སྲིད་པ་གསུམ་ན་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་པ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྲིད་པ་གསུམ་ན་སེམས་ཡོད་པར་གྲགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མཁའ་མཉམ་པ། །ཞེས་པ་ནི་ དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའོ།།ལེགས་པར་རྗེས་སུ་མྱོང་མཛད་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །འགྲོ་བའི་དོན་ནི་མཛད་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཐོགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བོས་པའོ། །ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། བསྟན་ དུ་གསོལ་བ་སྟེ།སྐྱེ་བོ་མཆོག་ལ་ཐབས་དེ་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །མ་བསྟན་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དག་ཤེས་ནས། །ཞེས་པ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ཙམ་ཤེས་ནས་དེ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །རྒྱུད་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཞེས་ པ་ནི་རྒྱུད་ཐོས་པ་དང་ངུ་མི་ལེན་པའོ།།འདི་ལྟར་བདག་ནི་སློབ་དཔོན་ཞེས། །མ་འོངས་པ་ན་སྨྲ་བར་འགྱུར། ཞེས་པ་ནི་བདག་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གོམས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པའོ། །བདག་གི་ཚིག་ནི་འདི་དག་ཉིད། །ཡིན་ ཞེས་པ་ནི་བདག་གིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བསྟོན་པའི་ཚིག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་བྱིས་པ་འཇིག་པའོ།།དེས་ནི་དགོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཇི་བཞིན་དོན་ཞེས་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུས་དགོངས་པས་བཤད་པ་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའོ། ། གང་གི་ཚེ་དགོངས་པ་བཞི་དང་བཅས་པ་མ་ཤེས་པ་དེའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཟུང་སྟེ་ལོག་པ་འཇུག་གོ། །གང་གི་ཚེ་ལོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་དེས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་མནར་མེད་དམྱལ་བར་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བདག་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་པ་ནི་སྐལ་བ་ཕུན སུམ་ཚོགས་པ་དང་བདུད་བཞི་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་ནོ།།སྣང་མཛད་གོང་དུ་བཤད་པར་བས་སོ། །ཐུབ་ཆེན་ནི་ཐུབ་ཆེན་ཏེ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཐུབ་པའོ།

"种种形相"者，因示现种种身故如是称。何者？即"此心"，因思维种种义故。
如《舍利子请问经》亦云："善男子，此心生起一切有情，此身由心所乞。何以故？一切事物即是心性体故。"
因心即清净故，"虽成无事物"。"三有中极著"者，即欲有、色有等三有中心闻名。"菩提心等空"者，即胜义菩提心等同虚空。"善作随领受"者，即得之方便。"作诸众生利"者，即无碍作有情利益而呼。
作何？祈请开示，配合"祈请为胜者开示彼方便"。若不开示有何过？为此故，"知生起次第"者，即仅知生起次第一分而执为最胜。"背向于续"者，即闻续而不受持。
"如是我为师，未来当如是说"者，即我因修习生起次第故，成为有情之师而说。"此即我语言"者，即说我所说此语是显示真实见之语而毁坏愚者。
"彼不知密意，菩提心如义"者，即如是补特伽罗不知非以密意所说。当不知具四密意时，执为如言而邪入。当入邪时，由彼为缘而恒时住无间地狱。
"是故主世尊"者，因圆满福德及降伏四魔故为世尊。明作如上已说。大能即大能，即自性能调伏一切律仪。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了心的本质、菩提心的特点以及不了解密意的过患等内容。

 །ལེགས་ཞེས་ལན་གསུངས་ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །སྔགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ། བརྗོད་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ། ཚིག་གི་བརྗོད་པ་ཐུན་མོང་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྟེ། གང་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྔགས་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདིས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་པས་ཐུན་མོང་ངོ་། ། གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་སྔགས་རྒྱས་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། དམིགས་པར་བཅས་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། །དེ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་བརྡ་རུ་བཤད། །ཅེས་པ་སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ། རླུང་དང་འདྲེས་པ་འདི་ནི་བརྡ་རུ་བཤད་ཅེའོ། །དོན་དམ་པའི་སྔགས་བསྟན་པ་ནི། དོན་དམ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་སྔགས་ནི་དེ་ བཞིན་ཉིད་དེ་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ།།ལར་གཞན་ལས་ཀྱང་། མིག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་གཞན་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས། །གང་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི། །རྣལ་འབྱོར་ངེས་ནི་ཆོས་སྐུ་མཐོང་། །ཞེའོ། །དེ་ནས་སྔགས་བཏུ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གཅིག་ནི་དགུ་དབུས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་གཅིག་ཀྱང་ཡིན་པས་ཡི་གེ་ཨའོ། །དེ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡི་གེ་སྡེ་ཚན་བདུན་དང་། རིང་པོ་དང་ཐུང་ངུའི་སྡེ་ཚན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྡེ་ཚན་གཉིས་ཏེ་དགུའི་དབུས་ན་ཞེའོ། །བཅུ ཡིས་མ་བཅིངས་ཞེས་པ་ནི་སྡེ་ཚན་བཅུ་ཞེས་པའི་ངག་ནི་མེད་དོ།།ལ་ལ་དག་ཡི་གེ་ཨེས་མ་བཅིངས་ཞེས་འཆད་དེ། འདི་ལ་ནི་སྤང་བྱ་དང་བླང་བྱ་གང་ཡང་མེད་དོ། །བཅིངས་མེད་ནི་གོང་མ་ཉིད་དོ། །དེ་ཤེས་པ་ནི་མཆོག་གི་གནས། །ཞེས་པ་ནི་མཆོག་གྲུབ་པའི་རྒྱུའོ། ། དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཡི་གེ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིའོ། །གྲངས་དགུ་ནི་སྡེ་ཚན་དགུའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་དེའི་སྒོ་ནས་དཔོག་པར་བྱེད་པའོ། །ས་བཅིངས་ཞེས་པ་ནི་ཨ་ལས་བྱུང་བའོ། །གཞན་ལས་ཀྱང་། ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག། །དོན་ཆེན་ཡི་གེ དམ་པ་ཡིན།།ཁོང་ནས་བྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡི་མཆོག་།ཚིག་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ།

"善哉"所答者易解。为显示咒分别故，说"诵等"。其中，"语言诵通常"者，语言诵即口诵，凡有可诵咒者即如是称。此由与声闻等共同故为通常。
因欲广说所缘咒故，说"具所缘即佛"。其中所缘即成为境。"佛"者即佛身，凡以彼为境之三摩地即如是称。
"咒真实表示说"者，咒即三字，此与气相合即表示说。显示胜义咒者，"胜义即真如"，胜义咒即真如，即法无我性。
如他亦云："若了知眼真如，则由势力了知余真如。于何处了知真如，瑜伽师定见法身。"
尔后为显示摄咒故，说"初一从九中"等。其中既是初又是一故为字母阿。彼即方便字母七组，长短组为智慧字母二组，即在九中。
"十不缚"者，即无十组之语。有些解释为字母E不缚，此中无有可断可取。不缚即如上。"知彼胜处住"者，即成就胜因。
"母音与子音字"者，即阿厘迦厘。数九即九组。随彼入即由彼门推度。"缚地"者，即从阿生。
如他亦云："阿为一切字中胜，大义字母最殊胜，从内生起无生起，远离语言所诵说，一切诵说因中胜，明显一切诸语言。"
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了咒语的分类、真如的了知以及字母阿的特性等内容。

 །གང་གིས་ཤེས་པ་འགྲོ་བའི་བླ། །ཞེས་པ་ནི། གང་གིས་ཨའི་དོན་ཤེས་པ་ ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་བླ་མར་གྱུར་པའོ།།ཡང་ན་དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་སྟེ། གཅིག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའོ། །དགུ་དབུས་ན་ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་རླུང་དགུ་སྟེ། དེའི་དབུས་སྙིང་གར་བསམ་པའོ། །བཅུས་མ་བཅིངས་ཞེས་པ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་རྒྱུ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ རོ།།བཅིངས་མེད་ནི་ཁྱབ་བྱེད་འགྱུར་བ་མེད་ཅེའོ། །དེ་ཤེས་པ་ནི་དེ་བསྒོམ་པའོ། །མཆོག་གི་གནས་ནི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གྲངས་དགུ་ནི་རླུང་དགུའོ། །ས་བཅིངས་པ་ནི་སྲོག་འཛིན་པའི་རླུང་གིས་བསྐྱེད་ཅེའོ། །ཡང་ན་དང་པོའི་ཡི་གེ་ཨ་ནི་དང་པོ་གཅིག་སྟེ་དེ་བསྒོམ་ པའོ།།གང་དུ་ཞེ་ན། བུ་ག་དགུའི་དབུས་ན་སྙིང་གའི་ཉི་ཟླའི་སྟེང་དུའོ། །བཅུ་ཡིས་མ་བཅིངས་ཏེ་བུ་ག་བཅུ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཤེས་པ་ནི་མཆོག་གི་གནས། །ཞེས་པ་ནི། བསྒོམས་ན་མཆོག་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཡི་གེ་ཞེས་པ་ནི། ཉི་མ་དང་ཟླ་ བ་ལ་ཨཱ་ལི་ཉིས་སྐོར་དང་ཀཱ་ལི་ཉིས་སྐོར་བའོ།།གཞན་གོ་སླའོ། །འབྱུང་བའི་མཐའ་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་ཝ་སྟེ་ཐིག་ལེའོ། །ཆ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གནས། །ཞེས་པ་ནི། ཨ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་ལ་བརྟེན་པའོ། །ལྔ་པ་ལྔ་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་ཉི་ཤུ་ལྔ་སྟེ་ དབུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་དང་སྦྱར་རོ།།བཞི་ནི་གསུམ་དུ་ཡང་དག་སྦྱར། །གཡས་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་གནས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཐུང་ངུ་མ་ལུས་ངག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ཨ་ཐུང་ངུ་ངག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །ཡི་གེ་ཨཱཾ་བཅས་རིང་པོར་བཅས། །ཞེས་པ་ནས་རིང་པོར་འགྱུར་ཉིད་དང་། །རིང་ པོ་སྒྲ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཏོ།།ཡོན་ཏན་སྦྱོར་སོགས་ཕྱིས་དང་མཚུངས། །ཞེས་པ་གཞན་འགྱུར་གྱི་ཡི་གེ་ཕྱིས་པ་སྟེ། གང་ཞིག་གང་མེད་ན་དེར་འགྱུར་བའོ། །ཡི་གེ་གང་ཞིག་སྔར་བཤད་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ནའོ། །གང་ཡང་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པའོ། །བུད་ མེད་སྐྱེས་པ་མ་ནིང་ཞེས་པ་ནུས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་ནི་ནུས་པ་དང་གསུམ་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འོག་དང་སྟེང་དུ་བཅས་པ་ནི། །ཞེས་པ་གང་ལ་འོག་དང་སྟེང་ཡོད་པ་ནི་སྟེང་དང་འོག་སྟེ། ཐབས་དང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ།

"由何知众生师"者，由知阿字义故成为一切众生之师。或者"初"即先，"一"即菩提心明点。"九中"者，如是九风，思维于其中央心间。"十不缚"者，因离遍行风行故。"不缚"即遍行无变。"知彼"即修彼。"胜处"即因之义。"数九"即九风。"缚地"即由持命风生。
或者初字阿即初一而修习。于何处？于九孔中央心间日月上。十不缚即无十孔。"知彼即胜处"者，若修习则成为成就胜因。
"母音与子音字"者，即于日月二转阿厘二转迦厘。余易解。"具足行边际"者，即瓦即明点。"住于十六分"者，即依阿等十六。"具足第五五"者，即二十五字，配合二十五气。
"四正合于三"，右变等成出入住。"短皆成为语"者，即短阿成为语。"具字暗长俱"者，乃至长成自性，及长声俱。
"功德合等后相等"者，即后除其他变字，即某处无某则成彼。前所说字即如上所说。任何趣向即下所示。"女男中性"者，因大小力差别相似故。出入住即与力三相似故如是称。
"具足上与下"者，凡有上下者即上下，即具足方便智慧自性。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了字母阿的修习方法、风的类别以及字母的性质等内容。

།འདིར་གསུངས་པ། འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇུག་པའི་བདག་།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ངོ་བོ་སྟེ། །གནས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །རླུང་ནི། སྟོང་པ་གནས་པ་ཐབས་ཡིན་ཏེ། འོག་ཏུ་གནས་པ་ཤེས་རབ་ཡིན། །དུས་གཅིག་སྟེང་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །གཉིས་ སུ་མེད་པར་གྲགས་པའོ།།གང་དུ་འགྲོ་དང་འོང་བ་ཡི། །རླུང་ནི་བཞོན་བྱ་ཤེས་རབ་སྟེ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡི། །ཡི་གེ་ཞོན་བྱེད་ཐབས་སུ་བཤད། །གང་དུ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཡན་ལག་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཐབས། །གཅིག་ཏུ་སྡུད་པ་གཉིས་མེད་པ། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་དང་རྗེས་ མཐུན་པར།།སྟེང་དང་འོག་ཅེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེའོ། །ཡང་ན་སྟེང་དང་འོག་ནི་སྟེ་འདིར་སྣའི་རྩེ་མོ་ལ་འཛིན་པ་ནི་སྟེང་དུ་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་ལ་འཛིན་པ་ནི་འོག་ཏུ་བཤད་དོ། །ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་སྟེ་དེ་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །བློ་ནི་ངེས་པར་སྦྱར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་གཏད་དེ་ བསྒོམ་ཞེས་པའོ།།བརྗོད་པ་ནི་སྔགས་འདི་དག་ཅེས་པ་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་སྔགས་འདི་དག་གོ། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་བྱུང་ཞེས་པའོ། །དེའི་དོན་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་ལས། །བརྗོད་པ་ཡི་ནི་སྔགས་ རྣམས་ཀུན།།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡི་གེ་ལས། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། །ཀུན་གྱི་རྒྱུད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་གཟུགས། །ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པའི་སྔགས་དེ་ནི་ཧཱུཾ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལྷའི་སྐུར་ཉེ་བར་ མཚོན་པའོ།།བརྡ་ནི་བརྡའི་སྔགས་སོ། །གང་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་དེ་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །གནས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་གནས་པ་སྟེ། །བཅོས་མ་མ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ། ཡིས་བཤད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ནི་སྙིང་པོར་འགྱུར།།ཞེས་པ་ནི། ཨ་ནི་གནས་པ་སྟེ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། ། ནི་ཨ་སྟེ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡི་གེ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན་སྙིང་པོའོ། །ཧྲྀ་ད་སྟེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། ། ཨ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའོ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོག་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཞེས་པའོ། ། ནི་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཐུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

此中说：
"出与入之体，方便智慧性，住为无二者。"
风："空性住为方便，下住者为智慧，一时上升为出，无二者为闻名。"
"所往来之风，乘者为智慧，于彼心性之，字乘者说方便。"
"于何根为智慧，支分从彼生方便，一处摄无二者，随顺世间所闻。上下如是称。"
或者上下即此中，执持鼻尖说为上，执持金刚尖说为下。知即了知，即了知此之瑜伽师。"心当定合"者，即缘彼而修。
"诵即此等咒"者，即此等语言所诵咒。"从无事物性所生"者，即从一切法清净所生。其义如云："从无上瑜伽中，一切诵咒皆，从方便智慧字，彼亦无自性，一切续真如。"
"彼即圆成色"者，即彼所缘咒为吽字及金刚等圆成色近喻天身。表示即表示咒。何者？即彼三字。住即住于有情，因非造作故为自性住于有情之相。
为广说彼故："由说智慧成佛心要"者，阿即住，彼即成为得佛之因。即阿，从彼所生字即佛。因成为彼生因故为心要。心即方便智慧自性。阿即菩提心明点。彼即佛心要，即成为得佛胜因。即因不动故为法身。佛心要即因是佛真实意故。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了风的性质、咒语的本质以及佛心要的含义等内容。

 །ཡང་ན་འདི་ནི་ཐུགས་ལས་བྱུང་བའི ཕྱིར་སྙིང་པོའོ།།ཧཱུཾ་གིས་སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྤྲོ། །ཞེས་པ་ནི། འོག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་གང་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འཕྲོ་བས་སེམས་བསྐྱེད་ཅེའོ། །སྟེང་གི་དབང་དུ་སེམས་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་ཏེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཕྲེང་བ་ལྡན་པའི་འོད་ཟེར་འབྱུང་བའོ། ། སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་རབ་ཏུ་བསྒོམ། །ཞེས་པའང་དེ་ཉིད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གསང་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྟེང་གི་སྣ་རྩེ་ལས་ལྕེའི་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དེ་འབྱུང་བའི་རླུང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ོཾ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྡུད། ། ཅེས་པ་ནི་དབུགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ནི་གནས་པར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་པ་དང་། འཇུག་པའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་པའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། ། གོས་དཀར་ལ་སོགས་བཟླས་བཤད་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བཟླས་པའོ། །བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་དང་ཉི་ཤུ་ལྔ། །ཞེས་པ་ནི་སྔ་དྲོའི་དུས་ཀྱི་ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་མེ་དང་མཉམ་དུ་གནས་པའི་རླུང་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་མེ་དང་མཉམ དུ་གནས་པའི་བར་དུ་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སྟེ་དགུ་བརྒྱའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ་ཞེའོ། །ནང་གི་དུས་ནི་ནང་གི་དུས་སོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནི། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་པའོ། །གསང་བ་འདུས་པའི་ རྒྱུད་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཕྱི་མའང་ཡིན་པས་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་སྟེ།དེ་ལས་བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གོང་མ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོའི་ས་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རིག་པའི་ཆོ་ག་འདི་ཡིས་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རིག་པའི་ ཆོ་ག་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ།།ཐུན་མཚམས་བཞི་རུ་རབ་སྦྱོར་ལ། །ཞེས་པ་ནི་སྔ་དྲོ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །གྲངས་འབུམ་ནི་གྲངས་འབུམ་སྟེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ སྤང་བར་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།བསྒོམ་པའི་ནི་བར་ཆད་ཅེས་སྨོས་ཏེ་སྤང་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གང་ཞེ་ན་བར་ཆད་དོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཞེ་ན། སྒོམ་པའི་སྟེ་བསམ་གཏན་གྱི་བར་ཆད་སྤང་བའོ།

或者此因从意生故为心要。"由吽正放众生"者，就下而言，由从何放菩提心故生心。就上而言，具心故为众生，即具心性字鬘光明出生。
"善修佛身"者亦即彼，从菩提心于密严宫生天轮，及从上鼻尖生舌轮亦即彼，就出风而言。"由嗡正摄众生"者，即摄气鬘。摄佛者应由势力了知。即成住者，有二：依出分之住及依入分之住。余易解。
"白衣等诵说"者，即于半时中就水火风所作诵。"二百二十五"者，就晨时半时而言，与火俱住风二百二十五，乃至与火俱住间二百二十五，即九百。如是所作二万一千六百。内时即内时。
"为明此故"者，即为令通达故。既是密集续又是后故为密集后续，从彼说即配合。何故？即如上。为广说事地彼故，说"由此明咒轨"等。明咒轨即金刚诵。
"于四时际善合"者，即由晨等瑜伽。"数十万"即数十万，即具彼相。"诵咒支无损"者，即如上所说。由彼显示所断故，说"修习障碍"配合"断"。何者？即障碍。彼复何者？即修习，即断除禅定障碍。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了咒语修持的方法、时间安排以及障碍的断除等内容。

 །གང་གིས་ཤེ་ན་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་སོ། །བར་ཆད་དངོས་ བསྟན་པའི་ཕྱིར།རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་སྤང་། །ཞེའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་བཟླས་པ་ལ་དགའ་བ་ནི་བར་དུ་གཅོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟླས་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྔགས་དོན་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། །རྡོ་རྗེ་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཟློས། །ཞེས་ སྨོས་ཏེ་དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཟློས་པ་བཞིན་བཟླས་ཤེའོ།།ཕྱི་རོལ་གྱི་བཟླས་པའི་སྐྱོན་དཔེ་དང་བཅས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་གླང་པོ་རྙེད་གྱུར་ནས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྒྲུབ་པ་ བསྟན་པའི་ཕྱིར།།གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །གང་ཞིག་སྦྱོར་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་གསུམ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ ཞིག་གིས་ཤེའོ།།སྤྱན་དྲངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་དེ་འདི་ལྟར། འཇུག་པ་ཡིས་ནི་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་རླུང་འཇུག་པ་ལྕགས་ཀྱུའི་སྦྱོར་བས་སྤྱན་དྲངས་པའོ། །མྱུར་བ་ཡིས་ནི་གཤེགས་སུ་གསོལ། །ཞེས་པ་ནི་འབྱུང་བའི་རླུང་གིས་ལྷ་གཤེགས་ སུ་གསོལ་བའོ།།གཉི་ག་མིན་པས་བཞུགས་སུ་གསོལ། །ཞེས་པ་ནི་གནས་པའི་གླུ་གང་གིས་བཞུགས་སུ་གསོལ་བའོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནི་རང་གི་སེམས་ཏེ། སྣ་སྒོ་ལ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་ནི་གཤེགས་པ་བཞུགས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །ཡང་ ན་ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་ནས་འབར་བ་ནི་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ནས་ཁུ་བ་འགུགས་པ་ནི་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།སྙིང་ག་དང་རང་གི་གནས་སུ་བརྟེན་པ་ནི་དེར་བཞུགས་པ་སྟེ་གནས་པའོ། །སྣ་ཚོགས་བླ་མེད་གནས་གྲུབ་པའོ། ། ཞེས་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་ཐོབ་པའོ། །མྱུར་བ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །གང་ཞིག་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལ་མཆོག་སྟེར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ་ཏིང་ངེ འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་ཞེའོ།།དང་པོའི་ཡི་གེ་ནི་ཨོཾ་སྟེ་དེའི་སྦྱོར་བ་ནི་བསམ་པའོ།

由何？由瑜伽即具三摩地故。为显示障碍体故，说"断除瑜伽外诵"。何故？因喜外诵为障碍因故。
为显示诵法故，说"咒义薄伽金刚持，金刚自性如何诵"，其中咒义薄伽梵金刚持如何诵即如是诵。为显示外诵过患及其譬喻故，说"譬如得象已"等，易解。
尔后为显示成就智慧轮故，说"复次金刚持"等。其中金刚持即持金刚，即大金刚持。"由具三种瑜伽者"即任何具三字瑜伽之瑜伽师。
"迎请"等下当显，如是："由入故迎请"者，即由入风金刚钩瑜伽迎请。"由速故祈请行"者，即由出风请天行。"由非二故祈请住"者，即由住歌请住。
或者金刚持即自心，于鼻门往返即行住瑜伽。或者从脐方燃烧就出而言，从大乐处召集精液就入而言。依止心间及自处即住于彼即住。"成就种种无上处"者，即得二种悉地。速等易解。
"由彼仅思惟"者，即仅作金刚诵。由此成何？"于瑜伽者施胜"者，即于具殊胜三摩地瑜伽师生胜悉地。初字即嗡，其瑜伽即思惟。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了修持方法、障碍的断除以及成就的获得等内容。

 །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྟག་ཏུ་དབུགས་ནི་རྔུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། ཨོཾ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དབུགས་ རྔུབ་པར་འགྱུར་རོ།།བརྒྱད་པའི་མཐའ་ནི་ཧ་སྟེ། ཨུ་ནི་དངོས་སོ། །ཐིག་ལེ་ནི་ཐིག་ལེ་སྟེ་ཧཱུཾ་ཞེས་པའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དབུགས་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་ཅི་དགའི་བཟླས་པར་བཤད། །ཅེས་པ་ནི་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་གང་ལ་དགའ་བའོ། །ཡང་ན་ནུས་པའི་སྒོ་ ནས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་མན་ངག་གང་ལ་འཕྲོད་པ་བསམ་པའོ།།གྲངས་གོང་དུ་བཤད་པར་བས་སོ། །དེའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་འདིར་གསང་ཞེས་པ་ནི་བཟླས་པ་དེ་འདིར་གསང་བྱ་ཡིན་པས་ན་གསང་བའི་བཟླས་པའོ། །ཕྲ་མོ་ནི་དབང་པོ་ལ་ སོགས་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀློག་གམ་ཁ་ཏོན་བྱེད་མོད་ཀྱི། །ཞེས་པ་ནི་ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པའོ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་བཟླས་པ་ཡིན་ཞེའོ། །གང་གིས་གསུངས་ཤེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་པས་དེ་ སྐད་ཅེས་གསུངས་པ།དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་བསམ་གཏན་འདི་ཡིས་ཤེའོ། །ཅི་བྱེད་ཅེ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་བསྟེན་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་པ་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་ཅེས་པ་ནི་ཞི་བ་ལ་ སོགས་པའི་ལས་འགྲུབ་ཅེས་སོ།།གང་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། །གཉིས་སུ་མེད་པར་མཉམ་པར་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ གསུངས་ཤེ་ན།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མཉམ་མེད་སྔགས་རབ་བཟླས་ནས་སྒྲུབ། །ཅེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་མཉམ་པ་མེད་པ་ནི་མཉམ་མེད་དེ་གང་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཡོད་པ་དེ་ནི་མཉམ་པ་མེད་དོ། །དེའི་སྔགས་བཟླས་ནས་འགྲུབ་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། བསྒྲུབ་པའི་ བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཏེ།།ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བསྒྲུབ་ཅེའོ། །དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཤེ་ན། ཟླ་བ་གཅིག་གིས་འགྲུབ་ཅེའོ། །གང་འགྲུབ་ཅེ་ན། ཁམས་གསུམ་འགྲུབ་པར་གདོན་མི་ཟ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་ཐམས་ ཅད་བདག་གིས་དབང་དུ་འགྱུར་ཞེའོ།།ཡང་ན་ཟླ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའོ།

由此成何？说"常时摄气作"，即住于嗡瑜伽时，将成摄气。第八末即哈，乌即体，点即点，即吽字。由此作何？即放气。"此说随乐诵"者，即出入随乐。或者就力门而言，思维摄略广等教授何者相应。
数如上所说。为显示其异名故，"此处密"者，因诵此处应密故为密诵。微细者，因非根等境故。"虽作读诵"者，即作读诵。"然而"者，即虽无读诵亦为诵。
由谁所说？由第六如来如是说，因此彼称如是。为显示彼功德故，由此金刚诵禅定。作何？配合"应成就"。"如法应依止"者，如法成就即成就寂等事业。具如是力者即功德。
"是故"者即因此，因由金刚诵成就寂等故。若问无二平等遍胜续中亦说彼瑜伽否？为显示彼故，配合"诵无等咒已成就"。其中无等即无等，具如是法者即无等。配合诵彼咒已成就。由谁？由成就自性者，即具寂等瑜伽瑜伽师成就。
由几时？即一月成就。成就何？"三界成就定无疑"者，即三界一切自得自在。或者月即菩提心明点。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了金刚诵的修持方法、功德及其成就等内容。

 །གཅིག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཟླ་བ་སྣ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་གཟུང་ངོ་། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བའོ། །གཞན་ལས། ཟླ་བའི་ སྦྱོར་བ་ཐིག་ལེ་བྱང་ཆུབ་སེམས།།རླུང་གི་འཕོ་བས་ཐིག་ལེ་སྣ་རྩེར་ཕྱིན། །སྡུད་པར་བྱེད་པས་རང་གི་སྣ་རྩེར་བཞག་།གནས་ལ་བརྟེན་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྡིག་སྦྱོང་ཞེས། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་ཟླ་བ་སྟེ་ལྟེ་བར་ཟླ་བ་བསམ་པའོ། །གཅིག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ ཐིག་ལེའོ།།འབྱུང་འཇུག་གིས་མགྲིན་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་འགྲོ་འོང་བྱས་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྡིག་པ་སྦྱོང་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་ཤེས་ལས་ནི་བྱུང་བའི་སྔགས། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་ལྡན་ པས་བཟླས་ནས་ཀྱང་འགྲུབ་ཅེའོ།།ཇི་ལྟར་བྱས་ན་འགྲུབ་ཅེ་ན། རྡོ་རྗེ་སེམས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཉེས་པར་བྱས་ནས་ཞེས་པའོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཟླ་བ་ཉ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་འགྲུབ་པའོ། །ཡང་ན་མཚན་ཉིད་ དྲུག་ནི་ཁ་དོག་གསལ་བ་དང་དབྱིབས་གསལ་བ་དང་གྲངས་གསལ་བ་དང་གནས་གཞན་ནས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་དང་བརྟག་པ་དང་ཡུན་ཐུབ་པའོ།།རྡོ་རྗེ་སེམས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། །ཞེས་པ་ནི་ས་བོན་ལ་རླུང་འདུས་པའོ། །ཟླ་བ་ཉ་ནི་ཟླ་བ་རྒྱས་པ་སྟེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་རྒྱས་ ཏེ་དེའི་ཚེ་འགྲུབ་ཅེའོ།།དེ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་བཤད་པ་མེད། །ཅེས་པ་ནི་སྤྱོད་པ་མ་བསྟན་པའོ། །ཕྲེང་བ་མི་དགོས་ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །གཟུང་དང་ཞེས་པས་ས་གཟུང་བ་དང་རིག་མ་གཟུང་བའོ། །སྦྱིན་སྲེག་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ལྡོག་ཅེས་པ་ནི་ གང་སྦྱིན་སྲེག་གཙོར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེས་བསླང་བ་ལ་སོགས་པ་གྲོགས་སུ་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཚེས་སློང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་གྲོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་དེའི་ཚེ་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་སྤྱོད་པ་ ལ་གནས་པ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གྲོགས་སུ་འགྱུར་རོ།།ལ་ལ་དག་དགག་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་མ་མེད་དོ། །ཡ་ཡི་དོན་གྱིས་ཅི་ཡང་རུང་། །ཞེས་པ་ནི་རླུང་གིས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ར་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཉིད་ཀྱིས། །ཞེས་པ་ནི་མེ་དང་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བཟླས་པ་བྱའོ།

一即持菩提心明点一月至鼻尖。由此成何？即身语意三者将完全清净。他处云："月瑜伽明点菩提心，由风迁移明点至鼻尖，由摄持置于自鼻尖，依止住则净身语意三罪"，如是。
或者月即思维脐轮月。一即菩提心明点。由出入至喉间往返，清净身语意三罪，故称如是。"从识生咒"者，即金刚诵。"具六相"者，即具六功德而诵亦成就。
如何作则成就？"敬礼金刚心已"者，即令金刚萨埵欢喜已。成何？即于满月成就金刚萨埵自身。或者六相即色明、形明、数明、从一处至他处行、观察及持久。"敬礼金刚心已"者，即风集于种子。满月即圆满月，即无漏种子圆满时成就。
"于彼未说律仪"者，即未显示行为。"不需念珠"易解。"持"者，即持地及持明妃。火施即寂等。"从一至一返"者，即何时以火施为主，彼时乞食等为助伴。何时作乞食，彼时火施等为助伴。何时住禅定，彼时一切资粮等为助伴。何时住行为，彼时禅定为助伴。
有些遮遣成立无量。"由亚义随何皆可"者，即由风将成就一切。"由日等三自身"者，即作火水轮诵。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了修持方法、六相的内容以及各种修行之间的辅助关系等内容。

 ། གང་གི་དོན་དུ་ཞེ་ན། །གཞན་གྱི་དོན་ཏེ། གཞན་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལས་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་བྱེད་ཅེའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །འགྲོ་ན་བྱིས་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །དེས་ན་མི་རྟོག་ཆོས་ཅན་གྱིས། །ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ ལ་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་སྦྱར་རོ།།གང་འགྲུབ་ཅེ་ན། གསང་སྔགས་རྣམས་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འགྲུབ་ཅེའོ། །དེ་ནས་བསྒྲུབ་པའི་མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་གསུང་གི་སྔགས་ སོ།།དེས་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་གཅོད་པས་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་སྟོན་པའི་གཞུང་གི་ཚོགས་ལའང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནས་གོ་རིམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རབ་གསལ་ནས། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེས་བཟླས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་སྦྱར་ཞེའོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། སེམས་ ཙམ་ལ་ནི་སྦྱར་ཞེས་པ་སྟེ་སེམས་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་བསྒོམ་ཞེའོ།།གང་གི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་ཞེ་ན། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་པ་སྟེ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་ཞེའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་སྣོད་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །བླ་མ་ལ་བརྙས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་པ་སྟེ་བླ་མ་ནི་གཉིས་ཏེ་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བའོ།།གང་ལ་མན་ངག་སྟོན་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་འདྲ་བས་འདྲ་བའོ། །གང་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་སློབ་དཔོན་ལ་བརྙས་པ་ན་ཡུལ་དང་ དུས་དང་བྱེད་པ་དང་ལས་ཀྱིས་ལྕི་བ་འོང་བའོ།།བརྙས་པ་བྱེད་པ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་བརྙས་པ་བྱེད་པའོ། །དེར་ཡང་མ་ཟད་སྒྱུ་ཅན་ཏེ་སྒྱུ་དང་གཡོའི་དབང་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་དད་པ་མེད་དེ་གསང་བ་ལ་མ་དད་པའོ། །དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱིས་སློམ་སྟེ་ཟློས་པ་དང་ ཐོས་པས་སེམས་ཁེངས་པའོ།།དེ་ཡང་གླེགས་བམ་མཐོང་བས་ཁེངས་པ་སྟེ་ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའོ། །དབང་བསྐུར་དམན་པ་ནི་དབང་མ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལ་དབང་དང་བཟླས་པ་གཏམ་གྱི་རིམ་པའང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་ཞེའོ། །གང་གི་བླ་མ་ལ་གུས་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ།།རིམ་པ་ལྔའི་དཀའ་འགྲེལ་དོན་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་ལས་རིམ་པ་དང་པོའི་བཤད་པའོ།། །།གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ།

为何义？为他义，即为令他成熟解脱故入诸事业。余易解。"行如婴儿"者，即无分别而行。"故由无分别法性"者，配合由不分别所取能取瑜伽将成就。
成就何？"密咒等将成就"者，即成就金刚诵。尔后为显示成就名故，说"成就语金刚"，即语咒。由彼断烦恼种故为金刚。显示彼之教典集亦称如是。
尔后为显示次第故，"明咒实相极明已"者，即金刚诵究竟已配合。于何？"配于唯心"者，即修唯心所缘。由何门修？"由三智分别"者，即修光明智等。
为显示金刚诵非器故，说"轻蔑上师"等。上师有二：相似与不相似。显教授者，因似金刚萨埵故为相似。灌顶阿阇黎，较金刚萨埵更为殊胜。如是轻蔑上师时，由境、时、作者及业而重。作轻蔑者，即以身语意三作轻蔑。
不仅如此，诳诈即为诳诈所转。彼亦无信，即不信密法。彼亦咒慢，即由诵闻而心慢。彼亦见经傲慢，即为我慢所转。灌顶劣者，即未得灌顶。于如是补特伽罗，不应说灌顶及诵咒言说次第。"于上师敬"等易解。
五次第难释明义论，阿阇黎龙菩提所造，第一次第释竟。因一切法唯心故，于彼显示彼。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了修持的目的、方法、次第以及不适合修持的人的特征等内容，并标示了这是五次第难释明义论第一次第的结束。

 །ཕྱག་འཚལ་ འདུད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་འདུད།།ཅེས་པ་ནི་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་མཆེད་པ་རྟོགས་པའོ། །ཕྱག་འཚལ་ཕྱག་འཚལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། །ཅེས་པ་ནི་སེམས་གསུམ་གྱི་རི་པས་ཕྱག་འཚལ་ཞེའོ། །ཇི་ལྟར་བསྟོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བ། །ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྟོད་ཅེ་ན། རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཚུལ་ཆུ་གཞག་ཅེས་པ་ནི་དཔེ་བརྗོད་པའོ། །མར་ལ་མར་གཞག་གི་རྣམ་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ་དེ་ནི་དཔེ་བཀོད་པའོ། །རང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་གིས་ནི། །ལེགས་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། རང་གིས་མཐོང་བ་ནི་རང་མཐོང་བ་སྟེ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་ཞེས་པ་སྟེ་དེས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རང་རིག་པ་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ཕྱག་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་འདིར་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་ཞེའོ། །འོན་ཀྱང་ཀུན་མཁྱེན མ་ཐོབ་པར།།ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དོན་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རིག་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་མི་འགྱུར་ཏེ་རྟོགས་པའམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་ཞེའོ། །མུན་ནག་ནི་མུན་ནག་སྟེ་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཁེབས་པ་ནི་ཡུལ་མི་གསལ་བའི་རྣམ་ པར་གྱུར་པ་སྟེ།དེས་ནི་དཔེ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་དྲིན་གྱིས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྣང་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྣང་བ་འདི་ནི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཏེ།དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་དེ་དང་དེ་དག་གི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་གོ། །ཞེས་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་སྣང་བ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྣང་བ་མཆེད་པ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བས་འབྲས་ བུའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཞན་ཡང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ནི་སྣང་བ་སྟེ་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ནི་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ལྡོག་པའི་ཐབས་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྫོགས་པ་ནི་རྫོགས་པ་སྟེ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རྫོགས་པ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་ འཐོབ།།ཅེས་སྦྱར་རོ།

"敬礼顶礼敬礼顶"者，即证光明及增光明。"敬礼敬礼敬礼顶"者，即以三心次第敬礼。"如何赞叹与敬礼"者，若问如何赞叹？以证悟方式。"如水置水"者，即举喻。油中置油相亦如是，此为设喻。
"自智慧由自善见"者，自智慧即自智慧。自见即自见，谓如以自智慧见自智慧而证，此显示心及心所自证。"此是礼"者，即彼见即是此处敬礼。
"然未得遍智"者，即未得一切智义之间。成何？彼觉将不近缘，即不证或不通达。黑暗即黑暗，为翳所覆即境不明之相，此显示喻。由彼恩成何？将得光明，此光明即成为境。于彼得自在即得光明。
空性即光明智。极空性即增光明智。何故？因离彼彼自性相故。第四一切空即清光智。"因果差别"者，即何时光明为因时，增光明由彼生故为果。如是于余亦应知。
为显示彼义其他，说"般若"等。其中般若即光明，因具分别法故。方便即增长智，因善巧返遣境分别故。圆满即圆满，即得光明智。何故？因极近大圆满故，圆满生得光明智已成何？配合"得一切空清光"。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了敬礼的含义、智慧的层次以及证悟的次第等内容。

 །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །དེའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ནི་སེམས་ཏེ་བསགས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་ངོ་། །ཡང་ན་སྙིང་གར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསམ་པ་ནི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་སྣང་བའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པས་དེའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའོ། །དེས་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་བོ། །དེས་ནི་ཤེས་པ་རང་གི་ ངོ་བོ་སྟེ་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་བསགས་པ་དང་ལུས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་སོ།།སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་ངོ་། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་ཡང་དགང་དང་འབྲལ་བར་འགྱུར་ ཞེ་ན་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཆགས་བྲལ་ཏེ་ཆགས་པ་མེད་ཅེའོ། །བར་མ་ནི་བར་མ་སྟེ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའང་མ་ཡིན། ཆགས་པ་ཆེན་པོའང་མ་ཡིན་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཡུལ་ཐམས་ ཅད་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའོ།།ཡིད་ལ་འགྲོ་དང་འོང་བ་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་འདོད་པའོ། །མྱ་ངན་ལ་སོགས་གསུམ་ཞེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞི་བ་ནི་ཞི་བ་སྟེ་ངེས་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྟོག་པའོ། །ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་ གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་བྱའོ།།འཇིགས་པ་གསུམ་ནི་གོ་སླའོ། །སྲེད་པ་ནི་སྲེད་པ་སྟེ་སྐོམ་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལེན་པའོ། །མི་དགེ་བ་ནི་དགེ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བཀྲེས་པ་ནི་ཟས་འདོད་པའོ། །སྐོམ་པ་ནི་སྐོམ་འདོད་པའོ། །ཚོར་བ་ནི་མྱོང་བའོ། །དེ་ནི་གསུམ་ སྟེ་ཚོར་བ་ནི་མྱོང་བ་ཙམ་མོ།།ཚོར་བ་བར་མ་ནི་མྱོང་བ་བར་མ་སྟེ་འོག་མ་ཆེར་མྱོང་བའོ། །ཤིན་ཏུ་ཚོར་བ་ནི་ཚོར་བ་ཆེན་པོའོ། །སྐད་ཅིག་ནི་སྐད་ཅིག་པའོ། །རིག་པ་པོ་ནི་བདག་གིས་ཤེས་སྙམ་པའོ། །སོ་སོར་རྟོགས་པ་ནི་སོ་སོར་འབྱེད་པའོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ནི་བདག་གམ་ ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་འཛེམ་པའོ།།སྙིང་རྗེ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །སྙིང་བརྩེ་བ་ནི་སྙིང་བརྩེ་བའོ། །དོགས་པ་ནི་དོགས་པ་སྟེ། མི་འགྲུབ་པའི་བསམ་པའོ། །ཕྲག་དོག་ནི་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་སེམས་ཁོང་ནས་འཁྲུགས་པའོ།

一切空即得光明等自性清净故。余易解。为显示彼异名故，说光明空等，光明与空易解。彼即心，因积集故。因由因缘所生故为依他。
或者思维心间菩提心明点，因成为境故为光明。缘彼而离彼自性即增光明。因彼分别故为般若。彼即识自体，因积集善等习气及种种身故为心。光明智因由因缘所生故为依他。由彼成何？将离彼自性。
自性将离何？为显示彼故，说"离贪"等。其中离贪即离贪，谓无贪。中即中，非离贪亦非大贪。大即大贪，即于一切境过分贪著。意行来去即欲行来去。"忧等三"者，即大忧等。寂即寂，即决定。分别即所取能取分别。又于外境分别者，称如是。三怖易解。
爱即爱，即渴。取即取业及果。不善即非善。饥即欲食。渴即欲饮。受即领受。彼有三：受即仅领受。中受即中领受，即下较大领受。极受即大受。刹那即刹那。能知即思我知。别觉即别分。知惭即依自或法而畏恶行。
悲即悲。慈即慈。疑即疑，即不成就之心。嫉即于他功德圆满而内心扰动。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了一切空的含义，以及各种心理状态和烦恼的定义等内容。

 །དེ་ལྟ་བུ་ དེ་གང་གིས་ལྡོག་ཅེ་ན་གོང་བཞིན་བསྒོམས་པས།།རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ནི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་སྟེ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ནི་རང་བཞིན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེའོ། །ལུས་ཅན་ནི་ལུས་ཅན་ཏེ་ལུས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཅན་ནོ། །རང་རིག་པ་ནི་རང་རིག་པ་སྟེ་རང་གི་དོན་རིག་པའོ། །ཀུན་ རྫོབ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཚན་མོ་ནི་ལྡོག་པ་གསུམ་ལས་ལོག་པའོ། །འཇམ་པོ་དང་གཡོན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ་ཟླ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེའི་མན་ངག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་པདྨ་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་པདྨ་འདབ་མ་ བརྒྱད་པ་བསམ་པའོ།།དང་པོའི་ཡི་གེ་ནི་ཨ་སྟེ་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པ་ནི་ཨི་བསམ་པའོ། །གང་དུ་ཞེ་ན་སྙིང་གར་བསམ་པའོ། །ཡང་ན་དཀར་པོའི་ངོ་བོ་ནི་ཟླ་བའོ། །དངོས་སུ་པདྨ་སྟེ་རྩ་པདྨ་བཞི་པའོ། །དེའི་དབུས་སུ་ཨ་ནི་གནས་པ་སྟེ་གནས་པའི་ཐིག་ལེའོ། །དེ་བསྒོམ་པའོ། ། ཡང་ན་དབུས་སུ་ཨ་བསམས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཐིག་ལེ་བསམས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེས། ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟར་སྣང་སྟེ་ཟླ་བ་དང་འདྲ་བས་གསལ་བར་གྱུར་པའོ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ནས་སྣང་བ་མཆེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་སྟོན་པ་ཐབས་ལྡན་པ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་དེ་ནི་གོ་སླའོ། །ཆགས་པ་ནི་གོང་དང་འདྲ། ཞེན་པ་ནི་ཡུལ་ལ་དབྲལ་དཀའ་བའོ། །དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླ་བའོ། །རགས་པ་ནི་རགས་པའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ནི་འདི་ལ་རང་བཞིན་བཞི་བཅུ་སྟེ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ནི བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ།།དེ་བསྒོམ་པའི་ཐབས་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་ནི་སྙིང་གར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམས་ཏེ་དེའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་བསམས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་མིང་ངོ་། །ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་དབུས་སུ་ཨ་ལ་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། །ཡང་ན་ཉི་མ་དང་འདྲ་ བས་ཉི་མ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དབབ་པའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་དང་བདེ་བ་སྐྱེ་བའི་སྐྱོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། སྙིང་ག་ལ་སོགས་པའི་རྩ་རྣམས་སོ། །དེའི་དབུས་སུ་ཐིག་ལེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བསམ་པ་ནི་ཐིག་ལེའོ། །གཉིས་ནི་ཐིག་ལེ་ དངོས་དང་ནཱ་དའི་ཐིག་ལེའོ།།ཡང་ན་ཉི་མ་ནི་ཉི་མ་སྟེ་འཇུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དོན་ནི་སྙིང་གའི་ཐིག་ལེའོ།

如是彼由何返？由如前修。三十三自性即由因门分别，由所依门则自性不可思议。有身即有身，因具身故为有身。自证即自证，即证自义。世俗因由因缘所生故。夜即离三返。柔及左亦如是，即依月。
彼教授即此："月轮具莲"者，即思维月轮上八瓣莲花。初字即阿，具点即思维伊。于何处？思维于心间。或者白体即月。实莲即四瓣脉莲。其中央阿即住，即住点。修彼。或者思维中央阿，外思维点，称如是。由彼成何？如月光明显现，即因似月而成明。彼即离三十三自性障。
尔后为显示增光明故，说"极显具方便"，此易解。贪如前。著即于境难离。喜等易解。粗即粗。余易解。由因门此有四十自性，由所依门则不可思议。
彼修方便："日轮"者，即思维心间日轮，其上思维金刚即金刚名。二点金刚中央阿以二点庄严。或者因似日故为日，因极明故。金刚即金刚，即成为下菩提心道及成为生乐过患，即心等诸脉。其中央思维明点为菩提心即明点。二即实点及那达点。或者日即日，因能消化故。彼义即心间明点。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了修持方法、三十三种自性、月轮观想和日轮观想等内容。

 །དེས་བདག་དང་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་འོད་དུ་ཞུ་བའོ། །དེ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པ་སྟེ་དེ་ལས་དེའི་རྣམ་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་རྡོ་རྗེའོ།།ཐིག་ལེ་གཉིས་ནི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཏེ་བདག་དང་བདག་ལས་གཞན་པའོ། །ཡང་ན་ཉི་མ་ནི་ཉི་མ་སྟེ་གང་དུ་ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་པདྨ་ཁ་འབྱེད་པ་བཞིན་དུ་ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་པདྨ་ཁ་ཕྱེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཇུག་པ་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་དང་པདྨའི་ནང་གི་བྱིའུ་ མགོ་ལ་བསམ་པའོ།།དེ་དག་གིས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་འདྲ་བ་འབྱུང་། །ཞེས་པའོ། །དེ་ནས་སྣང་བ་ཐོབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཆགས་པ་བར་མ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟེན་ གྱིས་ནི་བདུན་གྱི་བདག་ཉིད་དོ།།དེའི་མན་ངག་སྟོན་པའི་ཕྱིར། །ས་བོན་ཐིག་ལེར་ལྡན་མིན་ལ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་ས་བོན་ནི་ཐིག་ལེ་སྟེ་ས་བོན་ཡང་ཡིན་ལ་ཐིག་ལེ་ཡང་ཡིན་པས་ན་ས་བོན་ཐིག་ལེ་སྟེ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འདུས་ཏེ་ཐིག་ལེར་གྱུར་པ་ནི་དེའོ། ། ཡང་ན་ས་བོན་དང་ཐིག་ལེ་ནི་ས་བོན་དང་ཐིག་ལེ་སྟེ། སྙིང་གའི་ས་བོན་ལ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་ས་བོན་ཏེ་རྩ་རྣམས་ཀྱི་སྨད་ཀྱི་ཆར་བྱུང་ནས་བུ་ཕོ་དང་བུ་མོ་དང་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཐོབ་སྟེ་བདག་གི་དབང་དུ འདུས་པའོ།།ཡང་ན། སྣང་བ་སྙིང་གར་ཟླ་བའི་སྟེང་། །སྣང་བ་མཆེད་པ་མགྲིན་པར་དང་། །ཐོབ་པ་སྤྱི་བོའི་དབུས་སུ་བསམ། །གང་དང་གང་དུ་བསམ་པ་དེའི། །རང་བཞིན་རྣམས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར། །ཞེའོ། །རང་བཞིན་ཕྲ་བ་ནི་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ། ། ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུས་སོ། །འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །རླུང་གི་བཞོན་པའི་རྒྱུ་ཡིས་ནི། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་རླུང་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞོན་ནས་ཉིན་དང་མཚན་དུ་ཡུལ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞེའོ། །དུས་ཇི་ཙམ་དུ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་དང་སྐད་ཅིག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལ་ཐང་ཅིག་།དེ་ལས་ཡུད་ཙམ་དེའི་བར་དུ་སྐྱེ་ཞེའོ། །དེ་ནས་སེམས་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་རང་རིག་པ་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་དོན་རིག་པ་ནི་རང་རིག་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ ན།ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་མེད་པའོ།

由彼自身及三界一切融为光明。彼即增光明，因由彼成彼相故。彼因能摧故为金刚。二明点即二明点，即自及自他。或者日即日，如日光令莲开放般，由方便金刚开莲后金刚入即金刚。以二明点庄严即思维金刚尖及莲内鸟头。
由彼等成何？生"如日光明"。尔后为显示得光明故，说"得光明"等。其中得光明自性即中贪等。由所依即七自性。为显示彼教授故，说"种子具明点"，种子即明点，因亦是种子亦是明点故为种子明点，日月金刚等和合成明点即彼。
或者种子与明点即种子与明点，即心间种子摄一切。或者因生菩提心故为种子，因于诸脉下分生已生男女及智故。彼即得，即摄于自在。
或者："光明于心月轮上，增光明于喉间中，得于顶髻中央思，于彼彼处所思维，将离彼等诸自性。"细自性即各各以三分别。成何？以一百六十。
为显示迷乱生起方式因故，说"由乘风因"，谓识乘于风而日夜缘境。时间多久？一百二十刹那为一瞬，由彼至须臾间生。
尔后为显示唯心相故，说"唯自证智"等，自证即由自心知义为自证。彼如何？如虚空，即如虚空无自性。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了修持过程中的光明融化、种子明点的含义、三处观想以及迷乱生起的过程等内容。

 །དཔལ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། རིགས་ཀྱི་བུ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ། །དེ་བཞིན་རེག་དང་ཆོས་ལ་སོགས། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟེ། །སེམས་ལས་གཞན་ ན་ཅི་ཡང་མེད།།ཡོད་མེད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར། །ཤེས་པ་དེ་ནི་རང་རིག་སྟེ། །གང་དུ་ནམ་མཁའ་འདྲར་ཤེས་པའི། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡིས་སེམས་ཉིད་མཐོང་། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་དངས་པ་ལས། །ཁ་དོག་མེད་ཅིང་དབྱིབས་མེད་ཅིང་། །གློ་བུར་སྤྲིན་གྱི་སྣང་བ་བཞིན། ། ནམ་མཁའ་དང་འདྲའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཉོན་མོངས་དྲི་མས་གོས་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་གནས་གཞི་མེད་བཞིན་དུ། །མཁའ་ལས་འཇའ་ཚོན་རླུང་འབྱུང་ལྟར། །སེམས་ལས་སེམས་བྱུང་དེ་ལས་ནི། །དེ་རྣམས་འབྱུང་ངོ་དེ་ཡི་ཚེ། །སྐྱེ་གནས་བཞི་ལ་སོགས་པར་སྣང་། །ཞེས འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ།།དེ་ལྟར་ལྟ་བས་ཐག་བཅད་ནས་ད་ནི་དེའི་མན་ངག་བསྒོམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡི་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དེ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཏེ་བསྒོམ་པའི་མན་ངག་གོ། །དེ་བརྗོད་པ་ནི་བཤད་ པའོ།།རླུང་རྣམས་ཕྲ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་པ་ནི་སྲོག་འཛིན་པའི་རླུང་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་དང་ཡང་དག་འདྲེས་འགྱུར་ནས། །ཤེས་པ་རླུང་དང་འདྲེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དབང་པོའི་ལམ་ནས་བྱུང་ནས་ནི། །ཞེས་པ་ནི་དབང་པོའི་ལམ་གྱི་རྩ་བརྒྱུད་ནས་ ཤེས་པའོ།།ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་དམིགས་པར་བྱེད། །ཅེས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །རླུང་ཕྲ་བ་ནི་རླུང་ཕྲ་བ་སྟེ། བདག་ཏུ་འབྱུང་བའོ། །ཤེས་པ་དང་འདྲེས་པ་ནི་ཤེས་པ་དང་འདྲེས་པ་སྟེ་གཉིད་ལ་སོགས་པའི་དུས་སོ། །ཤེས་པ་དང་འདྲེས་ པས་ནི་ཤེས་པ་དང་འདྲེས་པ་སྟེ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ་བདག་ལ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་ཕྲེང་བར་གྱུར་པའོ།།དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དམིགས་པར་བྱེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་ནས་འབྱུང་བ་ནི་གོང་དང་འདྲ། ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། དབང་པོ་ལྔའི་རྩ་ཁ་བྱེ་ བའི་ཐིག་ལེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཏོད་ཅེས་སྦྱར་རོ།།ཡང་ན་རླུང་ཕྲ་བ་ནི་རླུང་ཕྲ་བ་སྟེ་ཁམས་ཕྲ་བའི་རླུང་ལྗང་གུའི་མདོག་ཅན་ནོ། །ཤེས་པ་དང་འདྲེས་པ་ནི་དེའི་བསམ་གཏན་གསལ་ནས་ཤེའོ། །ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དབང་པོའི་ལམ་ནས་བྱུང་ནས་ཡུལ་ལ་དམིགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ ཀྱི་རྩ་ནི་ཡར་འཕར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐྱེ་བའོ།

从吉祥等虚空续中亦云："善男子，色及声香味，如是触法等，一切心显现，心外更无他。于有无皆未成，彼智即自证，若知如虚空，彼瑜伽见心性。如从清净空，无色亦无形，如突现云相，如空之心性，为烦恼垢染。如无所依处，空生虹风般，从心生心所，从彼生彼等，显现四生等。"如是所说。
如是以见定已，今为显示彼教授修故，说"当说彼修持"等。"彼"即缘心。修持即修持方便，即修习教授。说彼即解说。
"诸风以细相"者，即持命风等。"与智正和合"，即智与风和合。"从诸根道生"者，即经根道脉而知。
做何？"缘诸境"，即缘色等。细风即细风，即生为我。与智和合即与智和合，即睡眠等时。由与智和合即与智和合，即等持时我成阿里卡里鬘。
彼做何？配合"作缘"。从何生即如前。缘境即缘境，配合"于五根脉开口明点置等持"。
或者细风即细风，即细界绿色风。与智和合即彼禅定明已知。做何？从根道生已缘境，即菩提心脉上跃而生菩提心乐。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要引用等虚空续阐述了心的本质，以及风、智的关系和修持方法等内容。

།གང་ཚེ་སྣང་བ་ལྡན་འགྱུར་ཞིང་། །ཞེས་པ་ནི་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་དུ་གསལ་བའོ། །རླུང་གི་བཞོན་པ་ཉིད་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་བཞོན་པར་གྱུར་པའོ། །དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་དེ་དག་ཀུན། །མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་ པར་འཇུག་།ཅེས་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་རླུང་དང་ཤེས་པ་འདྲེས་པར་གྱུར་པའི་བསམ་གཏན་མཐར་ཕྱིན་པ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་དེ་དང་དེ་དག་ཀུན་དགག་པར་འགྱུར་ཞེའོ། །རླུང་ནི་གང་དང་གར་གནས་པར། །ཞེས་པ་ནི། རླུང་མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ནས་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི དུས་ནའོ།།ཅི་འབྱུང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བསྟེན་ཏེ་འབྱུང་ཞེའོ། །ཇི་སྲིད་རླུང་ནི་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པའོ། །སྣང་བ་མི་གཡོ་བར་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཐིག་ལེ་བརྟན་པར་འགྱུར་བའོ། །སྣང་བ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་ མཆེད་པ་དང་།ཐོབ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཞེས་པའོ། །བདག་གི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ་ཕྱོགས་སྔ་མ་དང་དེའི་ལས་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་བསྟན་པའོ། །སྔ་མ་ལྟར་ན་བདག་རྟག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་སེམས་ ཀྱི་སྣང་བར་གྱུར་པའོ།།སྒྱུ་མ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལས། །བུད་མེད་སྒྱུ་མ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་བུད་མེད་ལ་བརྟེན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། །ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་ སོགས་པའི་དབྱེ་བའོ།།གསལ་བར་འདི་ལས་མཚོན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི། གསལ་བར་བུད་མེད་ལ་བརྟེན་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །འདོད་ཆགས་ཉིད་དང་ཆགས་བྲལ་དང་། །དེའི་བར་དེ་ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་ནི་ཞེས་པའོ། །དབང་པོ་གཉིས་ ནི་སྦྱོར་ལས་འབྱུང་།།ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་ནི་དབང་པོ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ཡོད་པས་ན་དབང་པོ་གཉིས་སོ། །གང་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་འདུས་པ་སྟེ་ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་ཀྱིས་སྦྱོར་བས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣལ་ འབྱོར་གྱིས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ལ་ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་བསམས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཆོ་ག་བྱ་བའོ།།ཡང་ན་དབང་པོ་གཉིས་ནི་བདེ་ཆེན་དང་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དེའི་བདེ་བའི་རོ་མྱང་བ་ནི་དབང་པོ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་མཉམ་སྦྱོར་བས། །ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་དང་ སྣང་བ་མཆེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ།

"何时具光明"者，即明点等于何处何处明显。"成为风乘"者，即成为识之乘。"尔时彼等一切自性，无余无遗入"者，即何时风与识和合之禅定圆满时，彼彼一切自性将遮。
"风于何处住"者，即风住于眼耳等而缘境之时。生何？依自性色声等而生。"乃至风行"者，即出入。"光明成不动"者，即明点成稳固。"成二光明因"者，即成为增光明及得二之因。
"分别为我事"者，有二：显示前分及彼业后分。如前则连于"我常"。如后分则一切成心显现。"于一切幻中，女幻最殊胜"者，即何时依女人时，瑜伽智将生。
"三智慧分别"者，即光明等分别。"由此将明示"者，即由依女人而将了解。"贪性及离贪，及彼中间彼"者，即光明等三。配合"从二根和合生"。
其中根即根，即菩提心明点。因此有二故为二根。何者？金刚莲花和合，即以吽（藏文：ཧཱུཾ，天城体：हूं，罗马音：hūṃ，意为金刚种子字）及啪（藏文：ཕཊ，天城体：फट्，罗马音：phaṭ，意为莲花种子字）相合故。
彼义即生起次第圆满瑜伽者，思维金刚莲花上吽啪而作和合仪轨。或者二根即大乐与受用。彼乐味尝即根和合等。"由二智和合"者，即智光明与增光明无二。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了风识和合、光明稳固、二根和合等修持内容。

།ཡང་ན། ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་མཉམ་སྦྱོར་དང་། །ཞེས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་པའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱ་བ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་འཕྱང་བ་དང་འཁྱུད་པ་དང་སེན་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །འབད་པས་ཡེ་ཤེས་གང་ཐོབ་པ། །ཞེས་ པ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཕབ་སྟེ་མགྲིན་པ་དང་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བ་གསུམ་དུ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་སྐྱེ་བ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བའོ།།ས་སྟེ་ཐ་མ་བསྟན་པའོ། །གང་ཞིག་ཆུ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་སྦྱོར། །ཞེས་པ་ནི་པདྨར་རྡོ་རྗེ་འཇུག་པའོ། །ཡང་ན་སྙིང་གའི་པདྨ་ལས་ཤེས་ རབ་ཀྱི་མེ་འབར་ཏེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགུགས་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཆུ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་སྦྱོར་ཞེས་པའོ།།ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཉིད་མ་ཆགས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པས་པདྨའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ལན་ཅིག་ཙམ་ནི་མྱོང་ནས་ཀྱང་། །ཞེས་པ་ནི་ལན་ཅིག་ཙམ་ཕྱག་རྒྱ་མ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་བས་ཀྱང་ཞེའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ཕྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་པ གཤེགས་སུ་གསོལ་བས་འགྲུབ་ཅེའོ།།ཡེ་ཤེས་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བས་རང་བཞིན་སྡུད་པར་བྱེད་ཅེའོ། །དབྱེ་བ་ཇི་བཞིན་ཤེས་བྱ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ཞེའོ། །ཅི་བྱེད་ ཅེ་ན།རང་བཞིན་དེ་ཡང་སླར་ལ་ནི། །རྟག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པས་མཚོན་བྱ་སྟེ་སྒོམ་པ་པོས་ལྟེ་བའི་ས་བོན་ལ་བློ་གཏད་པའི་འདི་ལྟར་དབུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསམས་ཏེ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པ་དང་སླར་ཐིག་ལེ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་སྤྲིན་ནི་ སྣ་ཚོགས་ཤིང་།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་བཞིན་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ནི། །ཞེས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པའོ། །སྣང་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་དེ། །ཞེས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་སྣང་བ་གསུམ་ལས་འབྱུང་། །ཞེའོ། །མ་ལུས་ཡུལ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པའོ། ། འོད་གསལ་བར་ནི་ཞུགས་པར་གྱུར། །ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་ངང་དུ་རྣམ་པར་དག་ཅེས་པའོ། །དེས་ནི་རང་བཞིན་འཁྲུལ་པ་དཔེ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ།

或者，"二智慧和合"者，即方便与智慧之双运。"由如是所说事"者，即垂抱及爪等。"由勤获何智"者，即由和合降菩提心于喉心脐三处生三智，即生三得光明。地即显示最后。
"何者莲花金刚合"者，即金刚入莲。或者从心莲燃智慧火而摄大乐菩提心，即是"莲花金刚合"。或者智慧本无著，未染分别过患故为莲花。彼即金刚，因能摧分别体性故。
领受喜即领受喜。"仅一次领受"者，即仅一次依印母之乐。"由瑜伽力成就"者，即后由等持迎请送行而成就。"由智入体性"者，即由三智和合摄自性。
"如分别应知"者，即应知光明等及其自性。做何？"彼自性复次，瑜伽者常应表示"，即修习者专注脐种子如是：思维中央菩提心明点，由彼力令脐轮增广，复住于明点。
"如种种云"等易解。"如是一切自性"者，即如上所说。"彼具三光明因"者，即一切从三光明生。"入一切境无余"即生贪等。"入于光明"者，即于光明中清净。彼显示自性迷乱及其譬喻。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了二智和合、莲花金刚合、三光明等修持内容及其譬喻。

 །དེ་ནས་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པའི་རྐྱེན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས་ཞེས་པ་ནི་གོང་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཤེས་པས་ཞེས་པའོ།།མི་ཤེས་མུན་པས་ཁེངས་ནས་ནི། །ཞེས་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་མུན་པས་ཁེབས་པའོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཁོར་བར་འགྱུར་ཞེས་ཏེ། གང་དུ་གང་གིས་ཤེ་ན། དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་བྱས་ ནས།འགྲོ་བ་ལྔར་ནི་འཁོར་ཞེའོ། །དེའི་དོན་ཡང་དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་མི་དགེ་བའི་ལས་དང་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །མཚམས་མེད་ལ་སོགས་བྱས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཚམས་མེད་པ་ནི་མཚམས་མེད་པ་སྟེ་མཚམས་ མེད་པའི་ལས་སོ།།གང་ཞེ་ན། ཕ་གསོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དམྱལ་ལ་སོགས་པར་འཚོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། མནར་མེད་པ་ནས་ཡང་སོས་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱེ་ཞེས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་ སྨིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཆོས་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བར་གྱུར་པ་དེས་རྟག་ཏུ་ཕྱུག་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པས་ལྷ་དང་མིའི་གོ་འཕང་གཟུགས་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པར་ འགྱུར་རོ།།གཞན་ལས་ཀྱང་། ཕ་གསོད་པ་དང་མ་གསོད་དང་། །དགྲ་བཅོམ་ཕོ་མོ་གསོད་པ་ནི། །སེམས་ཀྱིས་བྱས་པས་ངན་སོང་རྒྱུ། །དེ་བཞིན་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །སེམས་ཡིན་དེའི་བསྐྱེད་བླ་མེད་འགྱུར། །དཔེར་ན་མཁའ་ལ་འདབ་གཤེག་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནས་སེམས་ ས་བོན་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།།སྐྱེ་བ་དཔག་མེད་སྟོང་ཕྲག་ནི། །ཞེས་པ་སྐྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་བགྲང་བ་ལས་འདས་པའོ། །འདིས་ནི་ཡང་དང་ཡང་ཐོབ་པ། །ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐོབ་པའོ། །ལོག་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་སྔོན་ ལས་རྣམ་སྨིན་ཏེ།།ཞེས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་སྔོན་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ་ཞེས་སེམས་ལ་རྨོངས་པ་རྣམས་མྱ་ངན་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་གསུམ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་པའོ།།ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དང་འབྲེལ་པའོ། །ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེའོ།

尔后为显示不知自性之缘故，"由不知如是自性"者，即不知如前自性及因等。"无知暗充满"者，即为痴暗所覆。成何？说"成轮回"。于何处由何？为显示彼故，"作善不善业，轮回于五趣"。其义即十一善等。
为显示不善业及果故，说"作无间等"，无间即无间，即无间业。何者？即杀父等。由彼成何？"将煮于地狱等"，即生于无间至等活间。
为显示善业及业异熟故，说"布施等"，凡舍法施者常成富者。如是由持戒忍辱等成天人位妙色等。
他处亦云："杀父及杀母，杀阿罗汉男女，由心作成恶趣因，如是布施等，是心彼生成无上，如空中翅行。"
尔后为显示心为种子故，"无量千生"者，即无量超越计数之生。"由此再再得"者，即由心再再获得。
为显示邪分别故，"此乃昔业异熟"者，即愚于心者悲叹此身乐苦是昔业异熟。
尔后为显示正分别及功德故，说"由自性显现理"等，即由三光明生百六十等自性显现之理。"若知彼烦恼"者，即与上相连。做何？说"将解脱"。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了不知自性的原因、善恶业果、心为种子等内容。

 །གང་གིས་གང་། གང་ལས་ཤེ་ན། གོང་མ་དང་ ནི་དང་པོ་དང་སྦྱར་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ཅན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཅན་ཏེ། གང་ལ་རང་གི་གནས་པའི་དོན་ཤེས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྲིད་པའི་གཟེབ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་སྲིད་པ་གསུམ་སྟེ་འདོད་པའི་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །ཤེས་རབ་ ངོ་བོ་འདི་ཉིད་ནི།།ཞེས་པ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་པ་ནི་སྙིང་གར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་པ་ནི་སྣང་བའོ། །སེམས་ཉིད་རང་གིས་མཐོང་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་ཡང་སེམས་སྣང་བའོ། །རང་ཉིད་ཟླ་བའི་གཟུགས་ བཞིན་ནོ།།ཞེས་པ་ནི་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཟླ་བ་ལྟར་བསམ་པའོ། །དེ་ནས་ཟླ་བ་ལ་དམིགས་པས། །ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེའོ། །རྡོ་རྗེ་མཚན་མར་རབ་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་པ་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་བསམ་པའོ། །ཐབས་ནི་སྣང་བ་མཆེད་ པའོ།།ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེའོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རྗེས་ལ་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་ལྷའི་སྐུ་བསམ་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི་ཆོས་དང་ལས་དང་དམ་ཚིག་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་ ཐེབས་པའོ།།ཡང་ན་ཆོས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། །ལས་ནི་ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོའོ། །དམ་ཚིག་ནི་སྙིང་གའི་འཁོར་ལོའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །ཡང་ན་ལས་ཀྱི་རླུང་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ལས་ཀྱི་རླུང་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་དེས་དེའི་གནས་ནས་ཕབ་ པའོ།།ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་མགྲིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷ་མོའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཞིང་སྐྱེས་དང་སྔགས་སྐྱེས་ལ་སོགས་པའོ། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་སྙིང་ག་ལས་བྱུང་བའི་ལྷ་མོའོ། །དེས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ལྷའི་ང་རྒྱལ་འཆང་བ་ནི་ལྷའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་ པའོ།།དེ་ནི་ཡོངས་རྫོགས་རྣལ་འབྱོར་གྱི། །ཞེས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་ཏེ། །སྟོང་པ་གསུམ་ནི་རྣམ་དག་གང་། །ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་དང་རབ་ཏུ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དབྱེར་མེད་པའོ། །འོད་གསལ་བ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མུན་ པ་སེལ་བའོ།།ཐམས་ཅད་སྟོང་པའང་དེ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་རྣམ་དག་པ། །ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའོ།

由何何者从何？与上及初相连。智者即智者，凡知自住义者即称彼。"从有网解脱"者，即从三有，从欲有等解脱。
"此即智慧体"者，即光明智。"观于月轮中"者，即于心思维月轮即光明。"自见心性"者，即光明亦是心光明。"自如月形"者，即思维自心如月。
"尔后缘于月"者，即明月轮瑜伽者。"观想金刚相"者，即于其上思维金刚。方便即增光明。"月金刚和合"者，即明月轮瑜伽者。或者于智慧资粮支后思维月及金刚及天身。
四印印持者，即由法印、业印、三昧耶印及大手印所持。或者法即受用轮，业即脐轮，三昧耶即心轮，大手印即大乐。或者业风即业印，业风即业印，由彼从彼处降。
或者法印即从喉生天女，业印即田生及咒生等，三昧耶印即从心生天女，由彼得成就即大手印。持天慢即修天相。
"彼即圆满瑜伽"者，显示圆满等持。"三空何清净"者，即空及极空等。清净即无别。光明即光明，即除分别暗。一切空亦即彼，因离一切自性故。"三智慧清净"者，即光明等清净。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了智者解脱、月轮观想、四印及三空等修持内容。

 །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ་གང་ལ་དེ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འགྱུར་བ་ མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་བའོ།།སྣང་བ་མེད་པ་ནི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པའོ། །མཆོག་ཏུ་ཞེས་པའང་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ པ་ནི་ཡོད་པའོ།།མེད་པ་ནི་མེད་པའོ། །གང་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཞེས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའོ། །དེ་བས་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །འོད་གསལ་དག་པ་ལས་ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་ངང་ལས་ ཞེས་པའོ།།ཡེ་ཤེས་གསུམ་འབྱུང་ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་ལྷའི་སྐུ་འབྱུང་ངོ་། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་འཆང་བ། །ཞེས་པ་ནི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བརྒྱན་པའོ། །ཡང་ན་སྤྱི་བོའི་འཁོར་ལོའི་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་ནི་ གསང་བའི་རྩ་བརྒྱད་པ་དང་བཅས་པའོ།།གཞན་ལས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་བཅུ་དྲུག་བཅས་ཤེའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཞེས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་རོལ་པ་ཡང་ཡིན་པས་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་མདོའོ། །ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཞེས་ པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཤེགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདི་བཞེད་ན། །ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་སྒོ་ ནས་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་ནས་ཞེས་པའོ།།གང་གིས་ཇི་ལྟར་དགོངས་ཤེ་ན། །སྟོང་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐོབ་པར་བྱ་ཞེས་དགོངས་ནས་ཀྱང་། །ཞེས་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དང་ལྡན་པས་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ སེམས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་ནས་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤེའོ།།གང་དུ་གང་ལ་ཞེ་ན་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ། ནཻ་རཉྫ་ནའི་ཆུ་འགྲམ་དུ། །ཞེས་པ་ནི། ཆུ་བོ་ནཻ་རཉྫ་ནའི་འགྲམ་དུ། མི་གཡོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྙོམས་པའི། །ཞེས་པ་ནི་མི་ གཡོ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ཡིན་པས་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མིང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཤེའོ།

一切智即一切智，凡有彼者即称彼。"无变无显"者，即不变为色等。无显即离显。无二即无二分。"最胜"者，即彼寂灭分别烦恼相故。
有即有。无即无。凡不缘有无者即称彼。"非语言境"者，即非所说境。"是故"者，即因此。"从清净光明"者，即从光明中。"生三智慧"者，即生月金刚天身。
"持三十二相"者，即庄严三十二相。或者顶轮三十二脉即称彼。八十随好即与密八脉俱。他处说六十四加十六。余易解。
"如是说"者，即就生起而言。广大亦是游戏亦是，故为广大游戏经。"释迦牟尼如来"者，即如来释迦牟尼。由如是而来故为如来。或由从如是性来故为如来。
"若欲此现证菩提"者，即欲由五种现证菩提而成佛。由何如何思？"思欲得大空佛性"者，即具一切智智义，初发最胜菩提心已，为众生故思欲得佛性而入定。
于何处于何？与事相连："于尼连禅河岸"者，即于尼连禅河岸。"入不动等持"者，即不动亦是等持亦是故为不动等持，即入于有此名之等持。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了一切智、三十二相、如来义及不动等持等内容。

 །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་བཞུགས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གང་ཇི་ལྟར་ ཞེ་ན།རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་བས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དོ། །ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དུའོ། །ཇི་ལྟར་ན། ཏིལ་གྱི་གོང་བུ་བཞིན་དུ་སྟེ། །དཔེར་ན་ཏིལ་དང་འདྲ་བས་ན་ཏིལ་ཏེ་ཏིལ་འབྲུའི་གོང་བུ་བཞིན་དུ་གང་ནས་བཞུགས་སུ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་གླེང་ བསླང་བའི་ཕྱིར།རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ་སེ་གོལ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་སྲས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེ་གོལ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་གསུངས་པ། བསམ་གཏན་འདི་ནི་རྣམ་དག་མིན། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བསམ་ གཏན་འདིས་རྣམ་པར་དག་པའང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེའོ།།འདིས་ནི་མཐར་ཐུག་མི་ཐོབ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་འདིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མི་ཐོབ་ཅེའོ། །གང་གིས་ཐོབ་ཅེ་ན། ནམ་མཁའི་ངོས་ལྟར་མཆོག་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོ་མེད་ པའོ།།གང་ཡིན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། འོད་གསལ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དམིགས་ཤིག་པ་ནི་སྒོམས་ཤིག་པའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འོད་གསལ་བ་ཡི་གནས་ཐོབ་ནས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འོད་གསལ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ སྐུའོ།།དེའི་གནས་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པའོ། །ཐོབ་ནས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རང་དགའི་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དུས་ན་ཐོབ་ པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱར་རོ།།གང་ཞེ་ན། རབ་དགའ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རབ་དགའ་རྡོ་རྗེ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་དེ་ཉིད་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྐུ་ཐོབ་པར་ འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱར་རོ།།འདི་ལྷའི་སྒྲ་དེ་གསན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ། །འདི་ལྟར་ནམ་ཕྱེད་དུས་སུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འོད་གསལ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ། འདི་ལྟར་ནམ་ཕྱེད་དུས་སུ་ནི། །ཞེས་པ་ནི་ནམ་ཕར་ཕྱེད་ཚུར་ཕྱེད་དུའོ། ། ཡང་ན་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་དུ་བསམས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་ནི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སྟེ་དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བསྒོམ་པའོ།

"彼时"者，即入定彼时住，相连。何者如何？金刚胜者即一切佛。虚空金刚即法界宫。如何？"如芝麻团"，譬如似芝麻故为芝麻，如芝麻粒团，从何处住相连。
尔后为启问故，说"向佛子弹指"等，即世尊以弹指及音向诸佛子菩萨说："此禅非清净"者，即以此世俗禅亦不得清净。"由此不得究竟"者，即以此禅不得法身。
由何得？"如虚空边最胜"者，即如虚空无实。何者如何？光明即法身。"当缘"即当修。由此成何？为显示彼故，说"得光明住处"等。其中光明即法身，得彼住即得法身。
得已成何？生自乐身，即以种种受用圆满身及化身无碍成办众生利。"彼时"者，即彼时得，相连。何者？得极喜金刚身一切自在。极喜金刚即极喜金刚，即大乐身。一切自在亦即彼，即得一切最胜身相连。
"闻此天声"者易解。"如是于午夜"等显示修光明。其中"如是于午夜"者，即于前半夜后半夜。或者思维日月和合即称彼。佛子即佛释迦牟尼，彼修真实义。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了金刚胜者、禅定清净、光明法身及极喜金刚等内容。

 །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྐུ་ནི་དྲང་པོ་མ་ཡིན་ཞིང་། །ཞེས་པ་ནི་དྲང་པོར་མི་འདུག་པའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང པ་རྨད་ཆེན་པོ།།ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། །ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་པའོ། །དངས་ཤིང་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བས་དངས་པའོ། །དེ་གསལ་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་ སྐད་ཅེས་བྱའོ།།གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བླ་མ་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །དེས་ན་དེ་ནི་གསལ་མཐོང་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་གསལ་བར་འགྱུར་ཞེའོ། །འདས་པ་དང་ ནི་མ་འོངས་དང་།།ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྲིད་གསུམ་ནི། །སྐད་ཅིག་དེ་ལ་མ་ལུས་མཐོང་། །ཞེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་མ་ལུས་པར་མཐོང་བའོ། །འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་དག་འཆར། །ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་མི་གཏོང་བའམ་ མངའ་བའོ།།རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བས་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་བས་ན་གང་ལ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྐྱ་རེངས་འཆར་བའི་དུས་སུ་ནི། །ཞེས་པ་ནི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུའོ། །ཆུ་ཟླ་དང་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཞུགས་ནས་ནི། །ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངང་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ཡི་བདུད་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད། །ཅེས་པ་ནི་བདུད་དང་བར་དུ་གཅོད་པ་ནི་དེའི་བདུད་དེ་ཕུང་པོའི་བདུད་ལ་སོགས་པའོ། །ཤཱཀྱའི་མགོན་པོས་ཡང་དག་པའི། །ཡེ ཤེས་བླ་མེད་ལེགས་ཐོབ་ནས།།ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་ནས་ཞེས་པའོ། །ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། སྟོན་པར་མཛད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་ལ་སྐྱོབ་ཅིང་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲོ་བ་དང་ངན་སོང་ལས་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་འདིར་ནི་སྟོན་པར་ མཛད།།ཅེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་འདིར་སྟོན་པའོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པ་ནི། །ཞེས་པ་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱར་བཤད། །ཅེས་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་སོ། །གཞན་གོ་སླའོ། ། སྤྱོད་པ་ཅི་དགའ་སྤྱོད་བྱེད་དེ། །ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་དགའ་བ་དེས་དེ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ནི་མ་འོངས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའོ།

如何？"身非正直"者，即不正直坐。余易解。"一切空大奇"者，即光明。"彼为稀有"者，即成希有。"清净明智大"者，即离分别浊故清净。彼明智即大智故称彼。
依何成何？为显示彼故："由上师恩德，故彼当明见"。即由金刚上师恩德，即刻彼成明。"过去及未来，现在三有中，于彼刹那尽见"者，即刹那见尽三界三时。
"光明现清净"者，即不舍光明或具光明。"以金刚等持"者，即似金刚故为金刚。故凡有能摧者即称彼。"于破晓时分"者，即于黎明时。"水月"等易解。
"入菩提心已"者，即住法身中。"摧彼诸魔"者，即魔及障碍为彼魔，即蕴魔等。"释迦怙主得，善得无上正智已"者，即见法身。
做何？相连为说法。为何？为救护利益众生，为救护众生及恶趣。"于此说彼性"者，即于此说光明性。"显示现等觉"者，即月金刚等。"说彼即智慧"者，即五现等觉即智慧光明。余易解。
"随欲而行"者，即于色等何所欲彼即行于彼。"此是未来正等觉"者，即未来时诸补特伽罗亦当成佛。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了光明智慧、上师恩德、摧魔成佛等内容。

 །ཆགས་མིན་ཆགས་དང་བྲལ བ་མིན།།ཞེས་པ་ནི་ཆགས་དང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་གཉི་ག་མི་དམིགས་པའོ། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་མི་སྟོང་མིན། །ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་ཏོ། །དབུ་མ་ཡང་ནི་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་འདས་ པའི་དབུ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་ཏོ།།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མཉམ་སྦྱོར་བ། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་བྲལ་དེ་ཉིད་གང་། །དགོངས་པ་ཡིས་ནི་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་མཆོག་ཐོབ་པོ་ཞེས་པ་ནི་དགོངས་པས་གསུངས་པའོ།།འདི་ཅི་ལ་དགོངས་ཤེ་ན། འོད་གསལ་བ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དཔལ་ལྡན་གསང་ འདུས་ཀྱི།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་གསུངས། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་སེམས་ཉིད་ཡིན་པའི་དོན་དེ་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་གསུངས་ཤེའོ། །གང་གི་ཚེ་འདོད་ཆགས་ ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་རྣམ་དག་གང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུས་ལ་སེམས་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་པ་ནི་སེམས་མཐོང་བའོ། །དེའི་ཚེ་འདོད་ ཆགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་མི་དམིགས་སོ།།ཉིད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་གསུངས་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །སྣ་ཚོགས་མདོ་དང་རྒྱུད་ལས་ནི། །ཞེས་པ་མདོ་སྣ་ཚོགས་དང་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་ལས་ གསུངས་ཤེའོ།།དེ་བཞིན་གང་ཞིག་ཉེར་བསྟན་པ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གང་བསྟན་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །ཆོས་ཕུང་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ནི། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་ལས། །ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་ ཤེའོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཚན་ཉིད་ནི། །ཞེས་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དེ་ཉིད་ནི་དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །སྙིང་པོ་ལས་ནི་སྙིང་པོར་གསུངས། །ཞེས་པ་ནི་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རལ་པ་གཅེར་བུ་མགོ་རེག་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་གང་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་དང་ལྡན་པའི་དུས་ན་ནི་རལ་པ་དང་གཅེར་བུ་དང་ཅོད་པན་འདུས་པ་སྤོང་བ་དང་ལེན་པའོ།

"非贪非离贪"者，即不缘贪与离贪二者。"非空非不空"者，即显示所谓空法之理皆不成立。"亦不缘中道"者，即显示超越二性所谓中道之理亦不成立。"一切佛等持"者，即佛无二义。
"离三智彼性何，以密意而宣说"者，即离三智者得最胜，此为密意所说。此密意何？缘光明而说。或缘离显现迷乱而说。"如是吉祥密集之菩提心品中说"相连。即如是一切法清净义即是心性义，此于吉祥密集菩提心品中说。
贪等清净时，说"贪等清净何"等。当一切法摄于心，心性遍清净时即见心。尔时不缘贪等，不缘彼法理。"彼性如来亦，说一切为空"者，如是彼即一切空。"种种经续中"者，即于种种经续中说。
"如是何者所显示"者，即如是所显示彼即一切空。"八万四千法蕴中，大牟尼所说"者，即世尊说八万四千法蕴。"现等觉相"者，即彼现等觉即无上现等觉。"从精要说为精要"者，即因甚深故。
发髻裸体触顶等义者，即于具分别时，发髻、裸体、宝冠和合之舍取。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了非贪非空、三智、密集经及法蕴等内容。

།སྣ་ཚོགས་རྟགས་ཅན་དེ་དང་དེ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་ཏོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་རྣམས། །ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྤང་ ཞེའོ།།སྤངས་ནས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཉིད་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །གཙང་བ་དང་ནི་མི་གཙང་དང་། །རལ་པ་དང་ནི་མགོ་རེག་དང་། །དེ་བཞིན་ཆོས་བརྒྱད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །གང་ལ་གནས་ཀྱང་ གྲོལ་བར་འགྱུར།།གང་ཞིག་སེམས་ཉིད་མི་རྟོག་ཅིང་། །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་རབ་གནས་པས། །སྦྱིན་པ་གཏོང་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་། །བཟོད་དང་ཤེས་རབ་རབ་གནས་ཀྱང་། །དེས་ཀྱང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་དང་བྲལ་རྣལ་འབྱོར་བས། །རྟག་ཏུ་སྤྱོད་ལ་ འཇུག་བྱེད་ཀྱང་།།སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་འཆང་བྱེད་འགྱུར། །ཐབས་མེད་སྤྱོད་པ་ལྕགས་གཟེབ་འདྲ། །དངོས་རྣམས་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །ཅིར་སྣང་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་ནོ། །གང་ཚེ་སེམས་ལས་ཐ་དད་པར། །སྣང་བ་དམིགས་ཀྱི་ཟླ་གཉིས་བཞིན། །ཐ་དད་མེད་ ལས་ཐ་དད་པ།།དོན་མེད་པས་ན་མོ་གཤམ་བཞིན། །དང་པོ་དེ་མཐོང་དེ་ཡི་ཚེ། །ཆོས་ཀུན་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པར་སྣང་། །དོན་དམ་སེམས་ནི་ཐོག་མ་དང་། །ཐ་མ་དབུས་ལ་སོགས་པ་མེད། །སེམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་མེད་པར། །མཐོང་བ་དེ་ཡིས་སེམས་ཉིད་མཐོང་། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དང་པོ་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་བཟོད་པ་འབྲིང་པོའི་སའོ། །གཞན་ལས་ཀྱང་། བསྐྱེད་པ་དང་ནི་བཟླས་པ་ཡིས། །བཟོད་པ་འབྲིང པོའི་ས་ལ་གནས།།ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྣང་བ་གསུམ་པོ་མཐོང་བ་དག་།ཅེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པའོ། །ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ས་བཅུ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་བུའོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལེགས་ཐོབ་ནས། །ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་ ནས་ཤེའོ།།ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། གཙང་མའི་གནས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ། །ཞེས་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་ཅེའོ། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ནས་མི་ལྡོག་ཅེས་པ་ནི་འཁོར་བར་མི་ལྡོག་པའོ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཞེས་པ་ནི་ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བྱེ་བྲག་ དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ།།ཆོས་དབྱིངས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། །ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུའོ། །ཆགས་སོགས་རོལ་མོ་རྒྱ་ཆེན་པོ། །ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་སོ།

"种种相彼彼"者，即如是种种义。"欲现等觉者"者，即欲现等觉瑜伽者当断。断已何为？相连为不得解脱。
其他教中亦云："由见心性瑜伽故，清净及不净，发髻及触顶，如是一切八法，住于何者皆得解脱。若于心性无分别，而住分别中，行布施守戒，安住忍辱智慧，彼亦不得解脱。离禅定瑜伽者，虽常入行，即成执著于行。无方便行如铁网。诸法是心迷乱，现为何皆是心性自性。何时异于心，现见如二月，无异中异，无义故如石女。初见彼时，一切法现为心迷乱。胜义心无始，无终无中等。见心无法理，彼见即见心性。"如是所说。
"初由业瑜伽"者，即生起次第瑜伽及金刚念诵。"当得第八地"者，即中等忍地。他处亦云："由生起及念诵，住中等忍地"如是。"见三种光明"者，即生三智慧。成何？"住于十地"者，即是。"善得现等觉已"者，即得光明已。
何为？"往诣清净处"者，即得法身。"不退佛刹"者，即不退转轮回。"以此生一切智"者，即以此生具一切智差别。"法界现等觉"者，即现等觉因。"贪等广大游戏"者，即贪欲法。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了心性见地、业瑜伽、地位证得等内容。

 །ཆོས་དབྱིངས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། །ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཞེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ཤེས་པའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པར་གར་འགྱུར་བ། །ཞེས་པ་ནི་ཐབས་གང་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །བླ་མེད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། །ཞེས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་འདོད་པའོ། །དེས་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། །སྤྲོས་བཅས ལ་སོགས་སྤྱོད་པ་ཡིས།།ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མམ་དགུའམ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །སྤྱོད་པ་དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན་སློབ་པོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གང་གིས་སློབ་ཅེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་སློབ། །ཅེས་སྦྱར་ རོ།།གདོད་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་གང་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གྲུབ་ན། །ཞེས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པར་རྟོགས་སམ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་ཞེའོ། །བསླབ་པའི་སྦྱོར་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སྤྱོད་ པ་སྤྱད་པ་དོན་མེད་ཅེའོ།།རྟོག་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་སྐྱེ། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་འབྱུང་ཞེའོ། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་འདིར་རྟོགས་ན། །ཞེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་སྤྱོད་པ་དོན་དམ་པར་རྟོགས་ན་ཞེའོ། །ཡེ་ཤེས་རིམ་པ་ སྤངས་པ་ཡིན།།ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤངས་པའི་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །རིམ་པ་ལྔའི་དཀའ་འགྲེལ་དོན་གསལ་བ་ཞེས་པ་ལས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པའོ།། །། དེ་ནས་རིམ་པ་གསུམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ཅན་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཙོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་ལྡན་པས་རྡོ་རྗེ་ཅན་དེ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་བར་དུའོ།།ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་བཤད་ཅེ་ན། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་བར་མཚོན་ཏེ་རློབ་ཅེའོ། །དེ་བཤད་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་ གི་སྒོ་ནས་གང་གིས་བཤད་ཅེ་ན།བརྩེ་བས་བདག་གིས་བཤད་ཅེས་པ་སྨོས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས་བདག་གིས་བཤད་ཅེའོ།

"法界现等觉，如何得瑜伽"者，即知生起瑜伽智慧方便。"于何成现证"者，即通达何种方便。"无上现等觉"者，即欲求无上现等觉。彼如何行？"以有戏等行"者，即三种行或九种行或不可思议行。
彼行何为？相连为学。由谁学？由瑜伽者，即具等持者学，相连。"本净自性者"者，即离分别者称彼。"若以自性成就"者，即若以自性了知清净或现前。"何须学瑜伽"者，即行持无义。
"从分别不生如是性"者，即从分别不生如是性。"若有如是了知"者，即若任何瑜伽者了知胜义行。"舍智慧次第"者，即舍胜义。彼何为何故？因为舍故相违。余易解。
此为《五次第难解明义》中二次第释。
为显示第三次第故，说"一切持金刚主"等。其中具金刚故为持金刚，即金刚手等。为彼主故为一切主，即大金刚持。"敬礼"者，即为成办他利。相连为敬礼说。说何？"加持于我自"者，即以十二幻喻表示加持。因是彼说故称彼。
由何门谁说？说"我以慈悲说"，即于愚痴众生生大悲心而我说。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了法界现等觉、瑜伽修行、金刚持及加持等内容。

 །དེ་ལས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་ ནས་ཞེས་པའོ།།དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ཅིང་ཞེས་པ་ནི་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ཅིང་ཞེས་པའོ། །རྒྱུད་རྣམ་པ་བཞིའི་དགོངས་པ་ཤེས་པ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དང་གཉི་གའི་རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཤེས་ཤིང་ཞེས་པའོ། ། ཡང་ན་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་དང་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཤེས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུད་དེ་དང་མེ་དང་མཉམ་དུ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཤེས་རབ ཡོད་པའོ།།ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཐོབ་པ་འཛིན་པ་ནི་བཟླས་པ་དང་སེམས་དང་ལྷའི་སྐུའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་མོས་པ་ནི་ལྷའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་འོད་གསལ་བ་ལ་གཅེས་སུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་བས་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་པར་མཉེས་པར་ བྱས་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་གཅེས་པ་དང་ཡིད་ལ་འཐད་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་སེམས་དང་བས་འབུལ་བའོ།།མཉེས་ནས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བྱས་ལ་ཞེའོ། །ཆེན་པོ་ནི་འདིར་འཁོར་ལོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལུང་ གཞན་ལས།སྤྱོད་པ་དགུ་ཡི་དབང་དག་ཏུ། །རྣལ་འབྱོར་ཕ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ། །བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ནས་ལྔ་ཡི་བར། །ཟས་དང་སྐོམ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་ས་གནས་བར་དུ་མཆོད། །ཅེས་པའོ། །ལོ་བཅུ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཕུལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་བུ་མོ་ལོ་བཅུ་དྲུག་པ་ ཕུལ་ཏེ་ཞེས་པའོ།།ཡང་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བུ་མོའོ། །དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་སྟེར་བས་ལོ་བཅུ་དྲུག་མའོ། །སློབ་དཔོན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའོ། །ཕུལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱས་ཤེས་སོ། །ཡང་ན་བུ་མོ་གོང་དང་འདྲ། །ལོ་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་པདྨ་བཅུ་དྲུག་གི་བར་དུའོ། ། སློབ་དཔོན་ནི་སྤྱི་བོའི་འཁོར་ལོའོ། །དེ་ལ་ཕུལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་མགྲིན་པ་ནས་རླུང་གིས་བཟློག་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་པའོ། །ཡང་ན་ལོ་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་འདིར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའི་བདེ་བ་ཆེར་སྐྱེས་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་སློབ་དཔོན་ལ་ཕུལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་སྙིང་གར་ཁུ་བ་འཛག་པའོ། ། གཞན་གོ་སླའོ། །གཞན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

"随顺初生起次第"者，即缘生起次第天身。"得灌顶"者，即得瓶灌顶。"了知四种续部密意"者，即了知事续、行续、双运续及无上瑜伽续之密意。或者了知密意授记及四天女请问等四种，称彼。或因相关故，彼续与火同住等具果，称彼。
"具慧"者，即有智慧。"持身语意所得"者，即具念诵、心及天身相。"信解二谛"者，即珍重如幻天身及光明。如是瑜伽者"善令师欢喜"者，即以净信供养直至极为珍重及意悦。
欢喜后何为？"作大会供养"者，即作会轮。大者，此处应知为轮。他教中："于九行自在，瑜伽父瑜伽母，从一百零八至五，饮食亦如是，如是供养至处所。"
"献十六岁金刚阿阇黎"者，即献十六岁女。或因能生故为女。因施十六喜故为十六岁。阿阇黎者，即于彼等持有益者。"献"者，即作献。或女如前。十六岁者，即至十六莲。阿阇黎者，即顶轮。"献彼"者，即从喉以气逆转而住大乐。或十六岁者，此处为大乐脉三十二中生大乐十六种献与阿阇黎，即于心滴落精。余易解。余者应于他处了知。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了生起次第、灌顶、四续部及供养等内容。

 །ཁོང་སྟོང་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ལ་མེད། །ཅེས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་སྟོང་པ་མེད་ཅེའོ། །ཤ་དང་རུས་པ་ཁྲག་མེད་ཀྱང་སྟོན་པར་མཛད་ཅེའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཇའ་ཚོན ལྟར་སྟོན་ཞེའོ།།དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་འཇའ་ཚོན་དེའི་རྒྱུ་མེད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དབང་ཕྱུག་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ཡང་སྟོན་པར་མཛད་ཅེའོ། །སྐུ་ལ་སྙུན་མེད་མི་གཙང་མེད། །ཅེས་པ་ནི་རླུང་ལ་སོགས་པའི་ནད་ དང་།བུ་ག་ལས་བྱུང་བའི་མི་གཙང་བ་མེད་ཅེའོ། །བཀྲེས་དང་སྐོམ་ཞེས་པ་ནི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་མེད་ཀྱང་སྟོན་པར་མཛད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་དང་གང་གི་ཕྱིར་གང་དང་མཐུན་པར་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཅེས་པ་སྟེ་གོང་དུ་བཤད་དོ། །འཇིག་རྟེན་རྗེས་ འཇུག་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སེམས་ཅན་ཁ་དྲང་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དང་མཐུན་པའི་ལས་བྱེད་པའོ། །ཆུ་ཟླ་དང་འདྲ་བས་ཆུ་ཟླ་སྟེ་སྣང་བ་ན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་གནས་པ་མེད་ཅེས་པ་ནི་ འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའོ།།ང་རྒྱལ་མེད་པ་ནི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་སྟེ། སེམས་ཁེངས་པ་མེད་པའོ། །རྨོངས་པ་ནི་མ་རིག་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ ཞེ་ན།དེ་ལྟ་བུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པའོ། །གཤེགས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་འགྲོ་བ་ནས་འཆི་བའི་ཚུལ་གྱིས་བར་དུ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་གང་ཡིན་ པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཞེས་པ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བའི་ལྷའི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེལ་རྣམ་འཕྲུལ་ཞིང་། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་དུ་སྐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནས་ཐུགས་ཀྱི་ བར་དུའོ།།སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་པ་ནི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ནོ། །སྒྱུ་ མའི་དཔེས་མཚོན་པའི་སྐུ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ།།སྤྱིར་ཕུང་པོ་ནི་གཉིས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ལས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ།

"你身无内空"者，即身内无空。虽无肉骨血而示现。如何？如虚空中彩虹而示。譬如虚空中五色等彩虹，无因而自性空。如是一切佛之主，你身亦示现。
"身无病无不净"者，即无风等病及孔穴所出不净。"饥渴"者，即饥与渴。虽无如是生起而示现，相连。为何与何相顺？"你"者，如上说。"为随顺世间"者，即为引导世间众生。"示现世间事"者，即作与众生相顺之业。
如水月故为水月，即现而无自性。"不住诸法"者，即不住一切轮回法。"无慢"者，即无慢，即心无高举。"痴"者，即无明，离彼者称彼。"无所缘"者，即离所缘，其何故？因离如是分别故。"敬礼"者，即敬礼具如是义之你。
"行"等义者，即从行至示寂方式中常入定者称彼。"以如幻等持"者，即缘如幻天相之等持称彼。"示大神变化"者，即从不可思议身至心。"入种种"者，即缘种种身之等持称彼。余易解。
"具一切智智蕴"者，一切智即遍智。以幻喻表示之身即智慧蕴。总之蕴有二：智慧蕴及业蕴。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了佛身的无实性、示现及智慧蕴等内容。

 །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །རྐྱེན་རྣམ་བཞི་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་ ནི་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཁོར་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་པའོ། །དེ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །དེ་རིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་སོ། །བཤད་པ་ནི་བདག་ བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་རིམ་པའོ།།དེ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ་གང་ལ་དགོས་པའི་དོན་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རིན་པོ་ཆེའོ། །གཙོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་བོད་པའོ། །བདག་ལ་བཀའ་དྲིན་སྩོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལ་ཆོས་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་པའོ། །ཁྱོད་ཞབས་པདྨ་སྤངས་ནས་ ནི།།ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་སྤངས་ནས་སྐྱབས་གཞན་མེད་པ་སྟེ་སྐྱབས་མེད་པའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །དེ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་གོང་དུ་བཤད་དོ། །གང་དུ་རྟོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ བསྟན་པ་སྟེ་གང་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ།དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དངོས་པོ་ཡོད་པར་བདེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །རྟོགས་པ་དང་དེའི་དུས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བླ་མའི་དྲིན་དག་གིས་ཐོབ་ཅེས་པ་སྟེ། བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཞེས་ པ་ནི་འབྱུང་ཁུངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།ཐོབ་པ་ནི་དུས་དེ་གོང་དུ་བླ་མ་ལས་ཐོས་པའི་དུས་ན་ཐོབ་ཅེའོ། །ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའང་ས་བོན་གྱི་ཚུལ་དང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གཉིས་སུ་འགྱུར་གྲང་ན། ས་བོན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། མངོན་དུ་གྱུར་ པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་བསྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན།འདི་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་སྔོན་མེད་པ་ལས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསུམ་པ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དང་མ་རྙེད་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་རྙེད་པར་མ་གྱུར་པ་ཞེས་པ་ ནི་རྟོག་གེ་བ་གང་གིས་ཀྱང་རྙེད་པར་མ་གྱུར་པའོ།།མདོ་སྡེ་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ནི་ངལ་བ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་མང་པོ་བརྟགས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་ལ་ བྱིན་རླབས་རིམ་ཐོབ་པ།།ཞེས་སྨོས་ཏེ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་གང་གིས་ཐོབ་པ་ནི་འགྱུར་ཞེས་སྦྱར་རོ།

从等持所生者为智慧蕴。从四缘所生者为业蕴。有轮即有轮。何故？因业及烦恼于三有中再再轮转故称彼。彼清净者，即以寂等瑜伽。"今日"者，即时。"说"者，即加持次第。
彼为宝，即于何生所需义者为宝。"主"者，即呼唤。"请赐我恩德"者，即请为我说法。"舍汝莲足"者，即舍汝足莲无他依处，即无依。余易解。
为显示彼之名故，加持次第，如上说。为显示于何了知故，"显示世俗谛"，即于何有因缘所生者为世俗，依彼则事物有实为谛故为世俗谛。
为显示了知及其时故说"由上师恩得"。"由上师恩"者，即从处格。"得"者，即于彼前从上师闻法时得。
若说"得"亦应有种子方式及现前方式二者，然非种子，因有智慧故；亦非现前，因于彼无显示故。此因从无前上师教授而了知故。
因显示第三难得及未得过失故，"任谁未得"者，即任何寻思者亦未得。"于经续等中，彼成无义劳"者，即观察众多经续成无义。
为显示得加持功德故，说"我得加持次第"，即我由何得加持，相连为成。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了智慧蕴、业蕴、加持次第及其功德等内容。

 །གང་དུ་ཞེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོའམ་བདག་པོར་འགྱུར་ བའོ།།དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཤེ་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གང་དུ་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ་མཆོག་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནས་གོ་རིམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བདག་བྱིན་བརླབས་པའི་དང་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རོ། །འོད་གསལ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ བས་རྒྱུ་སྔ་མ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཏོ།།གཞན་གོ་སླའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཆིང་བར་འགྱུར་བ་དང་དེའི་གྲོལ་བ་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཀུན་རྒྱུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རང་དབང་ དུ་ནི་འབྱུང་བ་ཡིན།།ཞེས་པ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ནས་ལྡང་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་འོད་གསལ་བ། །འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས་ འབྱུང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།ཡང་ན་འོད་གསལ་བའི་ངང་ལས་ལྷའི་སྐུ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་སློབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སེམས་གང་གིས་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་འཁོར་བའི་འཆིང་བས་བཅིངས། ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ སེམས་གང་ཡིན་པ་དེས་དོན་ལ་ཤེད་མ་བྱེ་བ་རྣམས་བཅིངས་ཤེའོ།།གང་ཞགས་པས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་ནི་འགྲོའི། དེའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཞགས་པས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ནི་འཁོར་བའི་གནས་དེ་ཉིད་ ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགྲོ་བར་མི་ནུས་སོ།།འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་། །དེ་བས་ན། སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ། །བདེ་གཤེགས་གནས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགྲོ་ཞེའོ། །དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་ བྱས་ཏེ་བཤད་པ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་བདེན་པ་འདིར་ནི་དངོས་པོ་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེའོ། །འཆི་བ་མེད་ཅེའོ། །སེམས་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་པར། །འཁོར་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་བསམ་པའོ། ། རླུང་གི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་ནི། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་མེད་པར་ཞེའོ།

于何处？为显示彼故，说"主尊一切佛体性"，即成为一切佛之主尊或主。以何时量？即以此生。于何处？即成佛为胜成就。
为显示次第故，"加持"者，即因之差别。光明者，即果。因果较因为先故，于彼显示彼。余易解。
为显示分别系缚及其解脱者故，"一切众生无自在"者，即一切众生因未断分别因故未得果。"自在而生起"者，即由加持次第自在生起。
次显示起次第："彼因即光明，光明一切空"者，即一切众生从无自性因生起，此依众生而说。或从光明中生起一多天身自性，此依学者而说。
"何心系凡夫轮回缚"者，即具分别之心于义未辨明者系缚。如被绳索系缚之众生唯于彼处而行，感受彼苦。如是被烦恼绳索系缚之众生，不能从轮回处往诣佛地，感受轮回苦。
是故，"由彼心瑜伽师，往诣善逝处"者，即由离分别心往诣佛地。依胜义而说，于此离分别谛无任何事物生，无死。"心为自性清净，应知即轮回"者，即思维一切轮回自性清净。"无风瑜伽"者，即无金刚念诵。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了成佛、分别心、轮回及解脱等内容。

 །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་པ་ནི། སེམས་ལ་དམིགས་པ་བསྒོམ་དུ་མེད། །ཅེའོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱུར་གྱུར་པས། །ཞེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་བྱུང་བས་ཞེས་པས ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ།།ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཀུན་དུ་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ནི་ལས་རྣམ་པ་བཞི་དང་སྐྱེ་བ་བཞི་འབྱུང་ཞེའོ། །དེ་ཉིད་རླུང་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པ་དང་རླུང་འགྲོགས་ཏེ་བྱེད་ཅེའོ། །རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་སླར་ཡང་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ལུས་སུ་འབྱུང་། །ཞེས་ པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་འབྱུང་བའོ།།སྒྱུ་མའི་ལུས་ཞེས་དེ་ལ་བཤད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལྷའི་སྐུར་བསམ་པའོ། །དེ་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལ་མཆོད་པའི་གོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་བས་ བདག་ཉིད་མཆོད་ལ་འཇུག་།ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་བདག་གིས་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་མཆོད་པར་བྱ་ཞེའོ། །བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་དག་ཉིད་ཡིན་ཞེའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ ཐམས་ཅད་ཉིད།།ཅེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོའང་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེའོ། །དེ་བས་ཀུན་ནས་འབད་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་འབད་པ་ མཆོད་ཅེའོ།།དེའི་ནི་བདག་མཆོད་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བསྟན་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར། མཆོད་པའི་རྫས་དང་ཐབས་བསྟན་པ། །དེའི་ཕྱིར། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སྔགས་ནི་མཆོད་པ་དབུལ་བའི་སྔགས་སོ། །ཕྱག་རྒྱའང་ དེའི་ཕྱག་རྒྱའོ།།དཀྱིལ་འཁོར་ནི་མཆོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །ཡང་ན་སྔགས་ནི་ཡིད་སྐྱོབ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་སྙིང་གར་བསྒོམ་པའི་ཨའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་དེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་ནས་ ཀླད་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འོག་གི་མེ་ཀློང་དུ་འབབ་པ་ནི་སྦྱིན་སྲེག་གོ།།དེ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མར་བསམ་པའོ། །ཞི་བ་དང་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུར་བསམས་ཏེ་ཞི་བ་ནི་གདུག་རྩུབ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ སྦྱོར་བ་སྟེ་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སོ།

"心性不可执"者，即心无所缘可修。"心性为因故"者，即一切法从心生故，故此。"生起业及生"者，即生起四种业及四生。"彼即正具风"者，即识与风相伴而作。"三识复次于，瑜伽师身生"者，即生起如幻身。
"说彼如幻身"等者，即思维瑜伽师蕴等一切以十二幻喻所表示之天身。
次为显示供养如幻身之理解故，说"是故入自供"等。一切唯是自之幻现故，应供养自。"自即一切佛"者，即是一切佛之体性。"一切菩萨性"者，即自亦是一切菩萨之体性。"是故尽力以，常时供养自"者，即因是佛及菩萨体性故，尽一切力供养。此即显示堪为自供养器。
为何显示供养物及方便？为此说"咒印瑜伽及"等。其中咒者，即献供咒。印亦是彼印。坛城即供养坛城。余易解。
或咒为护心故，即修心间之阿字。印为于一切分别作印故。彼为取精要故为坛城。次从顶髓宫殿菩提心降于下火聚为火供。彼一切思为幻。
"寂"等者，即显示如幻业。其中思为如幻身，寂为息灭凶暴之瑜伽，即以显作瑜伽。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了心性、如幻身、供养及其方便等内容。

།རྒྱས་པ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་སྦྱོར་བས་སོ། །དབང་ལ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དགུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྦྱོར་བས་སོ། །གང་གིས་ཤེ་ན་ སྔགས་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དབང་པོའི་གཞུ་དང་མཚུངས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་དབང་པོའི་གཞུ་དང་འདྲ་བས་མཚུངས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་དབང་པོའི་གཞུ་ལ་ནི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་ཚོགས་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟར་བསམ་པར་བྱའོ།།ཡང་ན་ཞི་བ་ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསམས་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱས་པ་ནི་སྨད་ཀྱི་རླུང་གཡོས་པས་ལུས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གང་བའོ། །དེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པས་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་སོ། །གང་གི་ ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་དབང་ཞེས་སྦྱར་རོ།།དགུག་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགུགས་པའོ། །སྒེག་དང་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །ཞེས་པ་ནི་སྒེག་པ་དང་། འདོད་པ་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །དབང་པོ་གང་དང་ གང་ལས་གྱུར།།དེ་དང་དེ་ཡི་ངོ་བོར་བྱས། །ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྷ་མོ་དྲུག་སྒྱུ་མར་བསམ་ཞེའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། མཉམ་པར་མ་བཞག་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར། །ཞེས་པ་སྟེ་མཉམ་པར་མ་བཞག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ དང་མཉམ་པར་མཐོང་ཞེས་པའོ།།དེ་ནས་དེའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ནས་ཀུན་དུ་ཐམས་ཅད་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དུས་ཀུན་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་པོར་འགྱུར་ཞེའོ། །དངོས་གྲུབ་ནི་གང་ཐོབ་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་ ཀྱིས་ནི་དེ་མཐོང་འགྱུར།།ཞེས་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་གིས་ཞིང་ཁམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་མཐོང་ཞེའོ། །ཡོན་ཏན་གཞན་ཡང་གཙོ་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། ། འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །མཁའ་ལས་སྐད་ཅིག་དག་གིས་རྙེད། །ཅེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་འབྱུང་ཞེའོ། །ཡང་ན་ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁུ་བ་ནི་གཙོ་བོ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །འགྲོ བ་ནི་བཙུན་མོའི་བྷ་གའོ།

增益以宝生瑜伽。调伏以无量光瑜伽。降伏以不空成就瑜伽。召请等瑜伽以金刚持瑜伽。以何？以咒等瑜伽。如何？"应如虹"者，即如虹相等，譬如虹具色等而无自性。如是应思维一切事业。
或寂为思维脐轮菩提心明点。增益为下风动令身充满菩提心明点。以彼摧毁分别故为降伏业。何时得菩提心自在，彼时称调伏。召请为从大乐处召请菩提心。"妙欲受用及"者，即妙欲及受用五欲。余易解。
"从何何根生，成彼彼体性"者，即思维色等六天女为幻。彼成何？"以非等持瑜伽，等同一切佛"者，即虽非等持亦见等同佛。
次为显示彼功德故，说"一切遍一切"等。其中于一切时及一切方式成为一切佛主。何成就得？为此"由自见彼成"者，即瑜伽师自见清净刹土。
其他功德亦主要为大乐。"一切自性"者，即一切佛自性。大菩萨即大金刚持。众生等易解。"刹那从空得"者，即从如虚空法界生。
或脐处精液即主尊乐自性。大菩萨即缘彼等持。众生即妃佷伽。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了四种事业、菩提心、大乐等内容。

།འོང་བ་ནི་རླུང་གི་ལྕགས་ཀྱུས་བཀུག་པའོ། །གནས་པ་ནི་ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་ན་གསལ་བའོ། །དེས་ཟས་དང་སྐོམ་ནི་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པའི་གདུང་བ་སེལ་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་གང་ལ་བརྟེན་པས་འབྱུང་ཞེ་ན་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ལ་བརྟེན་ པས་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་རྙེད་ཅེའོ།།དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྲིད་པ་གཅོད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འཇོམས་པའོ། །འགྲོ་ལ་རབ་མཆོག་སྟོན་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་ཞེའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དེ་ལ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མན་ངག་ནི་གཞུང་གི་ཚོགས་སོ།།གང་གིས་བླ་མ་ལས་མ་བསྒྲུབས། །ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གང་དང་གང་ གིས་བླ་མའི་མན་ངག་མ་ཐོབ་པ་དེ་དང་དེས་ཕྱིར་ལྡོག་ཅེས་སྦྱར་རོ།།དེའི་ཕྱིར། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ནས། །ཞེས་པ་ནི་མཆོད་པ་གཞན་མི་བྱའོ། །བླ་མ་མཆོད་ལ་ཡང་དག་བརྩམ། །ཞེས་པ་ནི་བླ་མ་ལ་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་བྱའོ། །གཞན་གོ་ སླའོ།།རིམ་པ་ལྔའི་དོན་གསལ་བར་སྟོན་པ་ལས་རིམ་པ་གསུམ་པའི་བཤད་པའོ།། །།དེ་ནས་རིམ་པ་བཞི་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་གང་ལ་སྟོན་ཞེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའ་ཞེས་སྨོས་ཏེ།དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་གིས་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཞི་ པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་བདག་གིས་བཤད་ཅེའོ།།དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་པ་ལྷག་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་བས་ལྷག་ཅེ་ན། རང་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པའོ། །གཅིག་བསྡུས་བདག་ཉིད་ ཆེ་བའི་ལྷ།།ཞེས་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་བདག་ཅན་ནོ། །དེ་བས་ལྷག་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་བས་ལྷག་ཅེ་ན། རང་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། འོད་གསལ་བའི་མན་ངག་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དེ་བས་ལྷག་།ཅེས་པ་ནི་གོང་མ་དང་ འབྲེལ་བའོ།།དེ་ནི་ཡང་དག་མཉེས་བྱས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཉེས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་དོ།

来者，即以风钩召。住者，即明显于脐处。彼食饮即除饥渴苦，故称彼。依何生？依妃佷伽刹那得。
彼成何？说"断有"者，即摧毁三有。"示众生胜妙"者，即于众生显示种种身。余易解。
为显示不知加持过失故，说"自加持教授"等。其中自加持教授即论典集。"何人未从师成就"者，即任何众生未得上师教授，彼即退转。
是故，"舍离一切供"者，即不作他供。"精勤供养师"者，即令上师一切欢喜。余易解。
此为显明五次第义中第三次第之释。
次为显示第四次第故，说"示一切空性"等。谁于何示？为显示彼故，说"教主金刚萨埵"。其中胜义金刚之萨埵即金刚萨埵。一切空即光明。彼为能示故称彼。于彼顶礼而说。
谁为何故？即我说第四现证次第。
次显示阿阇黎功德，"此"即超胜。超胜何？"自生薄伽梵"者，即金刚持等。"一摄大我天"者，即一合自性。超胜彼。超胜何？说"自生薄伽梵"，因直示光明教授故。"金刚阿阇黎胜彼"者，即与上相连。"于彼善欢喜"者，即欢喜金刚阿阇黎如上说。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了加持教授、供养上师、第四次第等内容。

 །དུས་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། ལོའམ་ཡང་ན་ཟླ་བ་ལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་ནི། །ཞེས་པ་ནི་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ དབུས་སུ་ཞེས་པའོ།།ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པ་མང་པོ་དབུལ་བའོ། །དེ་ནས་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱོད་པས། །ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་མཉེས་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཉེས་པའོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་ པའི་ཆོ་ག་ནི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པའོ།།དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྣང་བ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྤྱི་བོའི་འཁོར་ལོའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡི་གེ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དབུས་ནི། རྩའི་མདུད་པའོ། ། ཆོ་ག་ཇི་བཞིན་མཆོད་པ་ནི་དེར་དབུས་ཐིག་ལེ་ལ་བློ་གཏད་དེ་བསྒོམ་པའོ། །འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱོད་པས་ཞེས་པ་སྤྱི་བོ་ལས་འབྱུང་བའི་རྩའི་རྩེ་མོར་ཐིག་ལེ་ལ་བློ་གཏད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་མཉེས་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འབབ་པའོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་དུས་དེར ཕྱག་རྒྱ་མ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ།།དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་འབད་པས། །ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཕྱུང་བའོ། །ཀ་ལ་ཤ་སོགས་དག་ཏུ་གཞག་།ཅེས་པ་ནི་བུམ་པ་དང་ཉ་ཕྱིས་ལ་སོགས་པ་གཞག་པའོ། །གཞན་ གོ་སླའོ།།དེ་ནས་བླ་མ་ལ་བསྟོད་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །ཞེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་གྲོལ་ཞེའོ། །ནམ་མཁའ་དང་ནི་མཉམ་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བས་ནམ་མཁའ་སྟེ་དེ་དང་མཉམ་པའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ ཀྱིས་མ་གོས་པ།།ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདོད་པར་བྱ་བ་དང་། བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དམིགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ ཁམས་རྣམས་དང་།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་ཀུན་རྟོག་མེད། །ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞེའོ། །ཐུགས་ནི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། ། ཞེས་པ་ནི་ཐུགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མི་གནས་པའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡི་ཐུགས། །ཞེས་པ་ནི་དཔག་ཅིང་གཞལ་དུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།

时量几何？"年或月"等易解。"于众会坛城中"者，即于集会坛城中。"如法作供养"者，即献诸多内外供养。"次以五欲受用"者，即色等。"令大瑜伽喜"者，即令金刚阿阇黎欢喜。"和合仪轨"即作合一。
彼成何？生起显现即生显现智慧。
或众会坛城即顶轮。为何？因七十二字会聚故。其中央即脉结。如法供养即于彼中缘明点而修。五欲受用即缘顶生脉端明点。令大瑜伽喜即菩提心降下。和合即彼时与印母和合。
彼作何？生起显现智慧。"菩提心极勤"者，即出菩提心。"置于贝壳等"者，即置于宝瓶及鱼形器等。余易解。
次赞上师："解脱三界已"者，即解脱三界分别。"与虚空平等"者，因如虚空故为虚空，与彼平等。"诸欲不染著"者，即离一切色等所欲境及能欲故。无缘即无所缘，即离所缘相，以证悟方式顶礼。
"诸蕴及诸界"等义即离具分别蕴处等。"无分别遍分别"者，即离分别及遍分别。"心不住著故"者，即心不住分别。"不可思议心"者，即不可度量测算者称彼。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了供养仪轨、菩提心及上师功德等内容。

 །ཅི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གནས་མེད་ཅིང་། །ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་གནས་དང་གནས་པ་དང གནས་པ་བྱེད་པ་པོ་མེད་དོ་ཞེའོ།།སྤྲོས་མེད་གོས་པ་མེད་ཅེས་པ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་གོས་པ་དང་སྤྲོས་པའོ། །དགོས་པ་པོ་དང་སྤྲོས་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་ཤིང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །ལྟར་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུའོ། །མཁའ་དང་མཉམ་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའོ། ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བལྟ་བར་འཚལ། །ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་རྟོག་པར་འཚལ་ཞེས་པའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །ལས་དང་འབྲས་བུ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ཀྱང་། འདི་ལྟ་སྟེ་འོད་གསལ་བ་ནི་དགེ་བ་མི་དམིགས། སྡིག་པ་མི་དམིགས་དགེ་བ་པོ་མི་དམིགས། སྡིག་པ་པོ་མི་དམིགས། དགེ་བའི་ཆོས་དང་མཚན་ཉིད་མི་དམིགས། སྡིག་པའི་ཆོས་དང་མཚན་ཉིད་མི་དམིགས། དགེ་བའི་འབྲས་བུ་མི་དམིགས་སོ། །སྡིག་པའི་འབྲས་བུ མི་དམིགས་སོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །དེ་ནས་བླ་མའི་མན་ངག་སྦྱིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཚན་མོ་སྣང་བའི་ཆ་སྟེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་མཚན་མོ་ནི་སྣང་བའི་ཆའོ། །ཉི་མ་ཤར་དང་འདྲ་བར་གསལ་ བ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའོ།།མཚམས་ནི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་མཚམས་ཏེ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྣང་བ་ཐོབ་པའོ། དེ་ནས་འོད་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཚན་མིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འོད་གསལ་བ་ནི་མཚན་མོ་སྟེ་སྣང་བ་དང་ བྲལ་བའོ།།ཉིན་པར་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །མཚམས་མ་ཡིན་ཏེ་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་བྱང་ཆུབ་སྟེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་འོད་གསལ་བའོ། །གང་གི་ཡུལ་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་ལོ། །ལྷག་མ་གང་དུ་ བཤད་པར་བས།།སློབ་དཔོན་མཆོག་ནི་རབ་རིབ་བྲལ་བས། ཤེས་རབ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟན་ཞེའོ། །གང་ལ་བསྟན་ཞེ་ན་སློབ་མ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལའོ། །དེ་ལ་བསྟན་པ་ནི་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གང་བསྟན་ཞེ་ན་ཕྱིར་རོལ་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཞེས་ པ་ནི།ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བསྟན་པའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟོན་ཏེ་ནང་གི་བདེ་བ་རྙོག་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བའོ།

"如虚空无住"者，即虚空无住处、能住及能住者。"无戏论无染"者，即戏论、染污及戏论。能染者及戏论法等不可得而亦不可得。"如"者，即如是。"等同虚空"者，即如虚空。"一切空性自性者"者，即光明。"愿见现等觉"者，即愿证光明。余易解。
"解脱业及果"者，即如实性中，此即光明不见善，不见恶，不见行善者，不见作恶者，不见善法及相，不见恶法及相，不见善果，不见恶果。因一切法自性清净故。余易解。
次为显示授予上师教授故，说"夜分显现分"等。其中夜分即显现分。明如日出者即增长显现。际即昼夜之际，彼为何？即得显现。
次为显示光明等故，说"非夜"等。其中胜义谛光明即非夜，离显现故。非昼，离增长显现故。非际，离得显现故。彼为何？即菩提，现证菩提光明。谁之境？瑜伽师即具等持者之境。
"余于何处说？上师胜离翳"者，即离分别智慧上师所示。示于谁？弟子即如宝之补特伽罗。于彼示即示。于彼示何？"示外菩提"者，即示外现证菩提。彼作何？示内现证菩提，即内乐离垢者，即离分别之乐。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了光明、业果、上师教授等内容。

 །དངོས་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ ཐོབ་ཅེའོ།།མཐར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེའི་དོན་ནི་མཐར་འབྱུང་བ་སྟོང་པའོ། །མཐར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྟོང་པའོ། །མཐར་འབྱུང་བའི་ཆོས་སྟོང་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་པ་ལ་ནི་མཐའ་དང་མཐའི་ཆོས་དམིགས་སུ་མེད་པའོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་ལས་འབྱུང་ངོ་།།གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མན་ངག་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་མན་ངག་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །ཐོབ་པ་ནི་རྟོགས་པའོ། །གང་གིས་གང་རྟོགས་པ་དེ་ལ་དེ་ སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ཡིས་ཞེས་པ་ནི་བརླབ་ཅེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །གང་ཞེ་ན་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ལ་བརླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རིལ་པོ་འཛིན་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་དེའི་དོན་འོག་ནས་བསྟན་ཏོ། །མགོ་བོ་ནས་ནི་རྐང་པའི་བར། །ཞེས་པ་ནི་མགོ་ བོ་ནས་རྐང་པའི་བར་རོ།།སྙིང་གར་ཕྱིན་པའི་བར་ཞེས་པ་ནི་སྙིང་ག་ལ་ཐུག་གི་བར་དུའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་མཐའ་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ལྟར་ལུས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་བཞིར་འདུས་ཏེ། དང་པོ་ས་ཆུ་ལ་ཐིམ་པའམ། ཡང་ན་རླུང་ ཆུ་ལ་ཐིམ།ཆུ་ས་ལ་ཐིམ། མེ་ཡང་སའི་ངང་ལ་ཐིམ་པ་ནི་སྙིང་གའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མན་ངག་གོ། །ཡང་ན་སྙིང་ག་དང་ལྡན་པས་སྙིང་ག་སྟེ། མགྲིན་པར་པདྨ་འདབ་མ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་དབུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བསམས་ཏེ། འདབ་མ་བཞི་ ལ་ཡི་གེ་བཞི་བཀོད་པ་ནི་མན་ངག་གོ།།ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་། དང་པོ་ས་ནི་ཆུ་ལ་ཐིམ། ཆུ་ཡང་མེ་ལ་ཐིམ་འགྱུར་ཏེ། །མེ་ནི་རླུང་ལ་ཐིམ་འགྱུར་ནས། །རླུང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་གྱུར། །དེ་ཚེ་རྟགས་ལྔ་རིམ་པར་ སྐྱེ།།ཞེའོ། །ཡང་ན་སྙིང་ག་དང་ཉེ་བས་སྙིང་ག་སྟེ། ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་སུ་འདབ་མ་བཞི་དང་བརྒྱད་དང་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ། ཕྱི་ནས་ནང་དུ་འདུས་པ་ནི་ལྟེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཡང་ན་སྙིང་ག་དང་འདྲ་བས་སྙིང་ག་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོར་བསམ་པ་ནི་མན་ངག་གོ། །དེ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་དབང་དུ་བྱ་བ་ནི། རྒྱུ་བ་དང་ནི་མི་རྒྱུ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ།

实为何？即佛智，刹那获得佛无分别智慧。"最后生"等即空。其义为最后生空，最后生因空，最后生法空。何故？胜义中无最后及最后法可得，如实性庄严中所说。其余亦应如是了知。
次为显示修持故，说"得教授弟子"等。其中教授即光明。得即证悟。谁证悟彼称彼。"以"即与"加持"相连。何者？即加持二种瑜伽。为显示彼二故，说"执圆满"等，其义下当说。"从头至足间"者，即从头至足。"乃至心间"者，即至心际。"瑜伽入真实"者，即入胜义。
其义如是：全身摄为四大，初地入水，或风入水，水入地，火亦入地性，此为依心教授。或具心故为心，即于喉四瓣莲花中央观想菩提心明点，于四瓣安立四字，此为教授。
他续中亦云："初地入于水，水复入于火，火入于风已，风亦成无性，尔时五相次第生。"
或近心故为心，即于脐处观想四瓣、八瓣、十六瓣等相，从外向内摄入，此为依脐。或如心故为心，即观想大乐轮，此为教授。此为依执圆满瑜伽。
依随坏者，"行与不行性"者，即器情世间。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了佛智、教授、四大转化等内容。

 །ཡང་ན་རྒྱུ་བ་ནི རླུང་རྒྱུ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།མི་རྒྱུ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །དང་པོ་འོད་གསལ་བར་བྱས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་མན་ངག་བསྒོམ་པའོ། །དེའི་དོན་ཡང་དང་པོར་ལྟེ་བའི་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཐིག་ལེ་བསམས་ཏེ། རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ནས་ཐ་མ་ལུས་ ཀྱི་བ་སྤུ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཏིལ་གྱི་གང་བུ་བཞིན་དུ་གང་ནས་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ།དེ་ལ་དམིགས་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གྱུར། །ཐ་མ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསམས་པའོ། །ཕྱི་ནས་དེ་བཞིན་བདག་ཉིད་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་ལྷའི་སྐུར་སླར་ལྡང་པའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། ། འོད་གསལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་དང་པོར་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །དེའི་དོན་ཡང་ལུང་གཞན་ལས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་པས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བཟང་པོ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རབ་རྟོགས་པའི། ། དོན་ཉིད་གསལ་བ་པ་རུ་བཤད། །སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། །དུས་དང་ཁམས་ལ་སོགས་མི་དམིགས། །རྟོག་དང་རྟག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་འོད་གསལ་ཏེ། །རྣམ་རྟོག་མུན་པ་སེལ་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྟེ། ། སློབ་པ་དང་ནི་མི་སློབ་པའོ། །སློབ་པ་བསམ་གཏན་རྣམ་པ་གཉིས། །རིལ་འཛིན་དང་ནི་རྗེས་གཞིག་གོ། །གནས་བཞི་སོ་སོའམ་གཅིག་ཏུ་ནི། །བསམས་ཏེ་འབྱུང་བ་ནམ་མཁར་སྡུད། །དེ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའོ། །ལུས་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས ཀྱིས་ནི།།ཏིལ་གྱི་འབྲུ་བཞིན་གང་གྱུར་ནས། །ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་ངོ་བོར་གྱུར། །དེ་ཉིད་སྒྱུ་མ་རང་བཞིན་མེད། །རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་དབང་དུའོ། །དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ལོ། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ། །སྒྱུ་ འཕྲུལ་ལྷ་ཡི་རྣམ་པའོ།།འོད་གསལ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། །སྒྱུ་འདྲའི་དངོས་པོར་གང་འདོད་པ། །མཐར་ཕྱིན་བྱེད་ན་ཚད་མ་མེད། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དོན་ནི་དོན་དམ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རྗེས་ལ་སངས་རྒྱས་སྐུ་འབྱུང་བའོ། །འདི་ནི་ ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འདོད།།ཡང་ན་བདེན་གཉིས་སོ་སོ་རུ། །ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་འདི་ཡི་དུས། །ཕྱི་ནི་གཉིས་ཀ་གཅིག་འདུས་ནས། །ཡུལ་དུ་བྱེད་ཕྱིར་དེ་སྐད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །རིམ་པ་ལྔའི་དཀའ་འགྲེལ་དོན་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ། རིམ་པ་བཞི་པའི་བཤད་པའོ།

或行即依风行。不行即遍行风。"初作光明"者，即修胜义教授。其义亦即初于脐月轮上观想明点，由风动摇乃至最后遍及身毛，如芝麻荚般充满而生乐。缘彼成如幻，最后观想无自性。"后如是自作"者，即复起为天身。余易解。
依光明者，初光明即胜义谛。其义亦如他续所说："诸法自性清净故，无性即是善，通达空性义，说为明了义。心遍清净故，不见时界等，无分别常因果，彼瑜伽光明，为除分别暗。彼有二种相，有学与无学。有学禅二种，执圆及随坏。四处各别或一处，观想摄大入空，此为执圆满。诸身以菩提心，如芝麻子充满已，一切成彼体性，彼即幻无自性，此依随坏力。彼智慧为何，即智慧光明。彼果为何者，幻化天身相。光明决定者，欲成幻似事，若究竟无量。等持瑜伽师，义知胜义谛，后起佛身相。此许世俗谛。或二谛各别，作为境时分，后二合一处，为作境故说。"如是所说。
此为《五次第难释明义》中第四次第释。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了风行、光明、二谛等内容，并标明了这是对第四次第的解释。

། །།དེ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མགོན་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བཅས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་མགོན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་གང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྒྱུའོ། ། གང་དེ་ལས་བྱུང་ནས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི། གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་ལ་ཞེའོ། །ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ཕྱག་འཚལ་ནས་བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་ཞེ་ན། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཐ་མ་བཤད་ཅེའོ། །ཟུང་དུ འཇུག་པའི་རིམ་པ་བཤད་པ་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འཁོར་བ་ནི་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་པའོ། །འདི་དག་ནི་ གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཟུང་ངོ་།།གང་ལ་དེ་གཉིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གང་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའང་གོང་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དངོས་པོའི་ཆོས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ནི་རྣམ་བཅས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དམིགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གཉིས་མེད་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་དབྱེར་ཐ་མི་དད་དེ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཡང་མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གཟུང་དུ་འཛིན་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན པ་སྟེ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ནོ།།དེ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །རྟག་དང་ཆད་པ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་སྟེ་དེའི་བློ་མེད་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གཞན་ལས་ཅི་སྟེ་མཆིས་ཞེས་བགྱིས་ན་ནི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །མ་མཆིས་ཞེས་བགྱིས་ན་ནི་ ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ།དབུ་མའི་ལམ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེའོ། །ཤེས་རབ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །དེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རིམ་འདི་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་གཞན་ གྱི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པར། །ཞེས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་བྱེད་པའོ། །འདིས་ནི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབས་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྷག་མར་བཅས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའོ།

次为显示双运次第故，说"具因果怙主"等。其中怙主即大金刚持。具因果者，能生果者为因，从彼生而能作用者为果。通达因果无二者，即离一切二。作何？加"顶礼后说"。说何？说最后双运次第。
为广说彼双运次第故，说"轮回与涅槃"等。其中轮回即从无明至老死反复轮转。涅槃即解脱轮回苦。此等因显为二故执取。于何处彼二无二即双运。"于何遍烦恼"等亦如前。
若时有相法即有相。何故？因具所缘相故。无事即无相。"瑜伽师行无二"者，即瑜伽师无二无别，一体亦不可得，此即双运。
所取能取即所取与能取，即境与有境。彼二无二且一体不可得即双运。常与断即常与断，无彼念即双运。若问从他有否即成常，若说无即成断，即无所缘中道。
智慧即具抉择相。悲即大悲。彼无二者称彼。"此次第佛行境"者，因是佛境非他境故。"方便智慧和合"者，即方便智慧到彼岸。由此亦应知修行。有余即具余蕴。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了双运次第的内容，包括因果、轮涅、所取能取等概念的无二性。

 །ལྷག་མེད་པ་ནི་ལྷག་མེད་པའོ། །འདི་ དག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་གོ།།གང་ཟག་གི་བདག་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །ཆོས་ལ་འཛིན་པ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་བྱིན་རླབས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །འོད་གསལ་བ་ནི་དོན་ དམ་པའི་བདེན་པའོ།།གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །རིལ་པོར་འཛིན་པ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའོ། །རྗེས་སུ་གཞིག་པ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བ་ནི་རླུང་གསུམ་འདུས་པའོ། །དེའི་ དབྱེ་བ་མེད་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ནི་མཉམ་པ་ལ་གཞག་པའི་དུས་སོ། །གང་དུ་ལྡང་བ་ནི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའོ། །མཉམ་པ་ལ་གཞག་པ་དང་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་གཉི་ག་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གཉིད་ལོག་པ་ནི་ གཉིད་ལོག་པའོ།།སད་པ་ནི་སད་པའོ། །གང་ལ་གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པ་གཉིས་མེད་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །ཆགས་དང་ཆགས་པ་མེད་ལས་གྲོལ་ཞིང་ཞེས་པ་ཆགས་པ་མེད་པ་ལས་གྲོལ་ཞིང་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ལུས་དང་ ལྡན།།ཞེས་པ་ནི་གང་ལྟར་འདོད་པའི་སྐུར་འབྱུང་བའོ། །འཁོར་བ་སྲིད་དང་གནས་བྱེད་པ། །ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བར་མངོན་སངས་ རྒྱས།།ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་དུ་སངས་རྒྱས་པའོ།

无余即无余。此等无二即双运。补特伽罗我即执补特伽罗为我。执法即执法为我。因离二我执故。自加持即世俗谛。光明即胜义谛。无二即双运。
执圆满即执圆满。随坏即随坏。无二即双运。入住起即三风和合。彼无分别即双运。
缘如是性即等持时。从何起即后得。等持与后得二者遍净无别即双运。
睡眠即睡眠。醒即醒。于何睡眠与醒无二即双运。余易解。
"离贪与无贪"者，即离无贪而无二。"具最胜喜身"者，即随欲现身。"住世轮回际"者，即住世间乃至轮回际。如是等持者称彼。余易解。
"幻网中现觉"者，即于无二性中成佛。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要阐述了双运的各种层面，包括有余无余、我执、三风、睡醒等的无二性。

 །ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་། གང་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་སྐུ། །མཆོག་ཏུ་བརྗོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །འདི་ཡི་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས། །དག་པ་དང་ནི་མ་དག་མེད། ། འདི་ལ་སྒྲིབ་དང་མི་སྒྲིབ་མེད། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །མཉམ་གཞག་དང་ནི་རྗེས་ཐོབ་མེད། །འདི་ལ་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་མེད། །སྣང་བ་དང་ནི་མུན་པ་དང་། །ཕོ་དང་མོ་དང་མ་ནིང་མེད། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་མེད། །འདི་ལ་གཉིས་སོགས དབྱེ་བ་ཀུན།།རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རྣམ་པར་དག་།འདི་ལ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས། །རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཚུལ་མེད་གཉིས་ཀྱི་ས་བོན་མེད། །གཅིག་ཏུ་ཡང་ནི་གྱུར་པ་མེད། །དེ་ཐོབ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །དོན་དམ་པ་ཡི་ ངང་ལ་གནས།།ལངས་ནས་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལྟ། །སྒྱུ་མ་དང་འདྲའི་བདག་ཉིད་ཅན། །འདུས་པ་ལྔ་ཡི་བར་དུའོ། །ཐ་མ་གཅིག་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་སྙིང་གར་ཐིག་ལེ་བསམ། །རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོ་བརྒྱ་ ཡི་བར།།སླར་འདུས་གཅིག་གི་རྣམ་པར་བལྟ། །དེ་འོང་འདུས་པས་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་སོ། །ཟུང་འཇུག་གོ་འཕང་ལ་གནས་པ། །སློབ་བཞིན་པ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་སློབ་པའི་ དབང་དུ་བྱས་པའོ།།གཞན་དག་ལས་ཀྱང་། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་འདོད་པ་ཡིས། །སྤྱོད་པ་གསུམ་དང་ཐིག་ལེ་བསམ། །དེ་ཉིད་ཏིང་འཛིན་མཐར་ཕྱིན་པས། །ཕྱིས་ནི་གང་ལའང་མི་སློབ་བོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་དགྲ། །ཞེས་ པ་ནི་བདག་དང་དགྲ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ།།གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྦས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀུན་བསྒྲུབས་ན། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་པ་ནི་སྤྲོས་བཅས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ན་མཆོག་གི་ དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཅེས་སྦྱར་རོ།།གཞན་ལས་ཀྱང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་མ་ཆགས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་བྱ་བ་དང་ མཆོད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ།

他续中亦云："何时薄伽梵金刚持，一切佛陀集聚身，最胜宣说自性者，从此心智慧，无净与不净，此无障不障，无轮回涅槃，无等持后得，此无胜义俗，无显现黑暗，无男女中性，无世出世间，此中二等分，自性悉清净，此中二事物，非是实有性，无方无二种，亦非成一性。欲得彼瑜伽，住于胜义性，起已观三界，如幻自性者，乃至五聚间。最后一为相，彼心想明点，为遣后分别，至百细明点，复集观一相，彼来集无性。"如实性续中所说。
"住于双运位，学习瑜伽师。"者，即依双运有学。
他处亦云："欲无二智者，三行观明点，彼定究竟已，后于何亦不学。"如是所说。
"如自身彼敌"者，即自与敌无二。余亦应如是了知。
"若成就一切，秘密律仪者，圆满一切成。"者，即住于有戏论等行及双运等持，得最胜成就。
他处亦广说：依止无二等持及无贪行之瑜伽师，将与一切佛平等。成为一切天龙夜叉等礼拜供养处。
这是完整的直译，保持了原文的文体特点。这段文本主要引述了其他续部关于双运的论述，包括金刚持的无二智慧、双运位的修学等内容。

།དཔལ་ལྡན་གནོད་སེལ་གསང་བ་དེ་ཉིད་ལེགས་བསྡུས་པ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་འཛིན་རྒྱལ་སྲས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་དཔོག་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། །གང་ཟག་བདག་བས་དམན་ལ་ཕན་ཕྱིར་འདི་ནི་བདག་གིས་ བརྩམས།།འདི་ལ་ཉེས་གྱུར་ཅི་མཆིས་མཁས་དང་འཕགས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། །འདོད་རྒྱལ་ཞགས་པས་ཟིན་པ་ཀུན་ལ་གསང་ཕྱིར་གསལ་མ་བྱས། །དེ་ནི་གང་ཟག་དམན་པའི་དོན་དུ་འདི་ལས་བདག་ནི་དགའ་བ་སྐྱེས། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ འདི་ཡིས་ཁམས་འདིར་དོན་གསལ་རིང་གནས་ཤིང་།།འདི་ལ་བརྟེན་ནས་གང་དག་དངོས་གྲུབ་རྣམ་གཉིས་ཐོབ་པར་ཤོག། །།རིམ་པ་ལྔའི་དཀའ་འགྲེལ་དོན་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

吉祥除障密要善摄集，
虽不能测具德佛子甚深义，
为利劣于我者故我造此论，
此中若有过失祈智圣原谅。
为密护欲王索所执一切故未明说，
此为劣根者义故我生欢喜，
以此善根愿此界义明久住，
依此愿诸众生获得二种悉地。
《五次第难释明义》，阿阇黎龙菩提造，圆满。
这是完整的直译，保持了原文的偈颂体裁。这是造论者的结语，表达了造论目的、谦逊之意，以及回向发愿。文末标明了论著的作者和题名。


